Warszawska Galeria Belotto zaprasza na premierową odsłonę najnowszych obrazów olejnych Piotra Turka, których genezę artysta wyjaśnia następująco:
Paralele, które się pojawiły około 2000 roku, miały związek z koncepcjami Stephena Hawkinga. Dotyczyły one oglądu świata wykraczającego poza tradycyjne, newtonowskie myślenie dotyczące fizyki empirycznie sprawdzalnej. Myślenie Hawkinga, wykraczające poza namacalny świat, dotyczące początków i końca uniwersum, dało wiele koncepcji, które często (choć popierane dowodami matematycznymi) mogą wprawić zainteresowanych w spore zakłopotanie. Rzeczy niepojęte, takie jak koncepcje światów równoległych, natura i istota „czarnych dziur”, nowe koncepcje czasu i przestrzeni, generujące coraz więcej pytań bardziej postawiły istotę ludzką w ciemnym zaułku niż w świecie pełnym odpowiedzi.
Obrazy, które malowałem kilkanaście lat temu, były związane z myśleniem dotyczącym wszechrzeczy, z tymi projektami Hawkinga w istocie swej przedstawionymi w jego najważniejszym popularno-naukowym dziele Krótka Historia Czasu. Obrazy te nie były oczywiście plastyczną formą jego teorii fizycznych. Były bardziej projektem wynikającym z myślenia o tych teoriach. Nowe Paralele z 2018 roku oparte są w dalszym ciągu na kanwie koncepcji budowy wszechświata ale bardziej dotyczą istoty ludzkiej, jej odczuć, świadomości przemijania, moralności czy wrażliwości. Koncepcja „paralelności” świata w moim najnowszym malarstwie zaczęła bardziej dotyczyć kategorii wolnej woli i moralności. Bardziej interesuje mnie mówienie o paralelności prawdy i fałszu, paralelności często bardzo widocznej i bardzo często dookoła nas istniejącej.
Lemojzaże – nowy cykl z lat 2017-2018 – zdają się być powrotem do moich licealnych fascynacji i wspomnień związanych z literaturą Stanisława Lema. Dotyczą bardziej odczuć i wrażeń jakie w tych wspomnieniach pozostały, a nie do sensorycznych pozostałości po wspólnych rozmowach z kolegami z liceum dotyczących jego prozy. Te rozmowy i pojawiające się emocje pozostawiły w mojej pamięci odcień świeżości z jaką wtedy reagowaliśmy na futurystyczne koncepcje. Właśnie na kanwie tych wspomnień pojawiły się współczesne Lemojzaże – przez swoje powiązanie z przeszłością są one powrotem do czasów szkoły średniej, czyli do czasów które łączyły dzieciństwo z dorosłością.
Piotr Turek – urodzony w Łodzi w 1961 roku. W latach 1980-1986 odbył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego, a w latach 1986-1991 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych im. Wł. Strzemińskiego w Łodzi (obecnie Akademia Sztuk Pięknych). Dyplom obronił w 1991 w zakresie grafiki warsztatowej w pracowni prof. Leszka Rózgi. Otrzymał stypendium artystyczne Wydziału Kultury Miasta Stuttgart w ramach współpracy między miastami Łódź – Stuttgart (1990-91) oraz stypendium twórcze Ministra Kultury i Sztuki (1998). Laureat nagród w Konkursie im. Wł. Strzemińskiego Sztuki Piękne w latach 1989, 1990, 1991. Głównym polem jego artystycznej wypowiedzi jest malarstwo olejne – najważniejsze dotychczasowe cykle to: Rozmowy koloraturowe, Przygwożdżony, Dualisy, Paralele, zajmował się też publicystyką. Mieszka i tworzy w Łodzi, jego prace znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych i publicznych.
Piotr Turek. Paralele i Lemojżaże
Od 20 września do 4 października 2018 roku
Wernisaż: 20 września 2018 roku, godz. 18.00
Galeria Belotto w Warszawie
