8 marca o godzinie 17, w Dniu Kobiet, w CSW Łaźnia w Gdańsku Katarzyna Kozyra zaprezentuje projekt W sztuce marzenia stają się rzeczywistością.
Katarzyna Kozyra od 2003 roku realizuje projekt W sztuce marzenia stają się rzeczywistością, na który składają się serie performance, akcji parateatralnych, happeningów z udziałem publiczności oraz filmów-rejestracji procesu transformacji osobowości. Artystka przyjmuje w nich rolę zarówno reżyserki, aktorki pierwszoplanowej jak i medium kształtowanego przez mistrzów: Maestra – Grzegorza Pitułeja, nauczyciela śpiewu operowego, Glorii Viagry – berlińskiego transwestyty, dla artystki – wzoru prawdziwej kobiecości. Poszukując tej ostatniej Kozyra wciela się w różne wymarzone role, m.in. diwy operowej, drag queen, gwiazdy pop. Wszystkie te działania poparte są długotrwałymi przygotowaniami, nauką, ćwiczeniami póz, konwencji, operowania głosem. Świat marzeń okazuje się światem sztucznym, wykreowanym do najdrobniejszego szczegółu i takie są nowe wcielenia artystki jako Olimpii z opery Offenbacha i bajkowej Królewny Śnieżki. Pierwsza odsłona projektu miała miejsce w w maju 2004 r. w Teatrze Miejskim w Trydencie w spektaklu Koszmar.
Program:
1. Trailer (z wiedoinstalcji Non So piu, 2004); 3:20
2. Diabeł ( z wideoinstalcji Non So piu, 2004); 2:53
3. Kwadrans, 2004, 12.43
4. Koszmar; 2004, 4:26
5. Koncert na fasadzie: 4:42
6. Make – up (z wideoinstalcji Non So piu, 2004); 11:56
7. Piękno. Na wernisażu z Glorią Viagrą, 2005, 5:34
8. W hołdzie Glorii Viagrze, 2005, 4:32
9. Cheerleaderka;2006 4:30
10. Il Castrato, 2006; 15;59
11. Film, 2006; 19; 34
Katarzyna Kozyra – absolwentka rzeźby w pracowni Grzegorza Kowalskiego, Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, realizuje prace w technice wideo, wideo instalacji, performances. Jedna z jej pierwszych prac, dyplomowa „Piramida zwierząt”(1993) przyniosła jej rozgłos i krytykę. Prezentowana w Łaźni w 1998 roku spowodowała nawet zarzut obrońców praw zwierząt oskarżających artystkę o wykorzystywanie życia zwierząt dla sztuki. Jako jedna z wiodących postaci sztuki tzw. krytycznej w Polsce, umacniała swoja pozycję kolejnymi realizacjami: „Łaźnia Męska”, Łaźnia Żeńska”, „Olimpia”, „Kara i zbrodnia”. Kozyra została w 1997 roku laureatką Paszportu Polityki.
