Bifurkacje, Uobecnienie, Niewiniątka to tytuły trzech wystaw, których autorami są Marek Kijewski, Ewa Janus, Sylwester Ambroziak. Wernisaż odbędzie się 12 kwietnia 2008 r., w Orońsku.
Bifurkacje
koordynacja: Leszek Golec, godz. 14.00, Muzeum Rzeźby Współczesnej w Orońsku
Wystawa pod enigmatycznym tytułem Bifurkacje (w terminologii typografii oznaczający tzw. szeryfy, czyli rozdzielone, rozdwajające się końcówki liter) była inicjatywą autorską Marka Kijewskiego (1955-2007). Jest to pokłosie ubiegłorocznego pleneru, którego pomysłodawcą i spiritus movens był Kijewski – jedna z najbardziej niebanalnych postaci na scenie polskiej sztuki w latach 80. i 90. Większość zapamiętała go jako twórcę kanonicznego wizerunku Andy Warhola – w wersji Zombie, który w melancholijnej pozie kontempluje cały ten bałagan pop-kulturowej ikonosfery, który udało mu się wytworzyć.
Marek Kijewski rozpoczął pracę nad ostatnim swoim dziełem, którego niestety nie dokończył, ale które udało się zrekonstruować na podstawie zachowanych szkiców i wzorca-prototypu. Jak zwykłe pozostał wierny swojej zasadzie artystycznej (SSS – skaning, serfing, sampling), która pozwalała mu swobodnie korzystać z różnorodnych i skrajnych kodów kulturowych, po których poruszał się z dużą swobodą i radością tworzenia. W zakresie inwencji ikonograficznej, nowatorstwa w użyciu niekonwencjonalnych materiałów artystycznych i hybrydowych znaczeń – nie miał sobie równych. Tak samo jak w gawędzie, która dopełniała jego dzieła niczym przypowieści.
Ewa Janus, Uobecnienie
godz. 14.30, Galeria Kameralna w Muzeum Rzeźby Współczesnej w Orońsku
Ewa Janus jest absolwentką Wydziału Rzeźby ASP w Krakowie. Dyplom w pracowni prof. Stefana Borzęckiego w 1991 (z Medalem Rektora). W latach 1994-95 otrzymała stypendium i odbyła staż w pracowni prof. Alfio Mongelliego na Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie. Ewa Janus jest adiunktem na Wydziale Rzeźby ASP w Krakowie.
Twórczość rzeźbiarska Ewy Janus prezentowana na wystawie to w pewnym sensie zatopione w brązie niedokończone myśli, odbite własne refleksje związane z uobecnieniem się świata człowieka. Postaci lub przedmioty pozostają częściowo w swoim świecie, niezdolne do wyrwania z bezkształtnej materii metalu. (…) Rzeźby Ewy to również jakby odbitki śladów ludzkiej drogi, po których odbiorca może podążyć w głąb płaskorzeźby, dopowiadają jej artystyczną treść.
(Kwartalnik Rzeźby Orońsko, nr 1/2008, Michał Ostrowiecki: Sensy Pomiędzy Warstwami, str. 21)
Sylwester Ambroziak, Niewiniątka
godz. 15.00, Galeria Oranżeria w Orońsku
Sylwester Ambroziak urodził się 14 kwietnia 1964 w Łowiczu. Studiował w latach 1983-1989 w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Rzeźby w prac. prof. prof. J. Jarnuszkiewicza, S. Kulona i G. Kowalskiego oraz Rysunek w prac. prof. M. Czapli.
Artysta niewiele mówi o swojej twórczości, to rzeźby mają mówić jego głosem. Rzeźbiarskość dotyczy nie tylko materii. To także, a może – przede wszystkim – nadawanie kształtu naszym pragnieniom i emocjom. Wypowiadanie tego, co głęboko skrywamy.(…) Ostatnie prace są inne. Jakby wypowiedź stała się bardziej kategoryczna i…niepokojąca. Kilkanaście figur umieszczonych w przestrzeni galerii przywołuje skojarzenia ze spektaklem, wikłającym postacie w sieć wzajemnych relacji. Rzeźby Ambroziaka są „społeczne”: dobierają się w pary, egzystują w grupie.
(Cyt. Z tektu Magdaleny Wicherkiewicz: To, czego pożądam nie jest poza mną, lecz we mnie. O erotyzmie w twórczości Sylwestra Ambroziaka.)
12 kwiecień – 1 czerwiec 2008 r.
Orońsko
