To symbol spójności w niespójności. To mrugnięcie oka do procesu twórczego, aktu projektowania i do samego dzieła. Artystki zaprezentują prace ukazujące przenikanie się różnych dziedzin sztuki, od malarstwa poprzez przestrzenny kolaż i modę. Zachowują równowagę między abstrakcją a rzeczywistością, rozpadem a rozedrganiem
Wystawa nawiązuje do Lacana, który pisał, że zwierzęta zostały pochwycone przez spojrzenie świata, uwięzione w wyobrażeniu. Zostały wystawione na widok patrzącego, stały się obrazem, którym odbiorca manipuluje i który modyfikuje.
Zona to teren, który przestał być integralną częścią tkanki miejskiej. Był, ale nie jest. Coś splajtowało, coś się zanieczyściło, komuś skończyła się werwa, bądź pieniądze, skutkiem czego pewien obszar staje się nieoczekiwanym, śródmiejskim rezerwatem.
W maju studio projektowe MATOSEKNIEZGODA otwiera eksperymentalną galerię #Poligon w centrum Warszawy. Tego samego dnia odbędzie się w niej wernisaż wystawy Creeping reality, który potrwa tylko dwie godziny.
Brawurowa, nieodparcie śmieszna i przewrotna opowieść sceniczna czeskiego autora w reżyserii Grega Schwalbe, wystawiona zostanie na scenie Teatru Nowego w Łodzi.
Świat gier video, muzyka z obrazów filmowych Andrzeja Wajdy, szekspirowskie adaptacje i oscarowi goście, Gra o tron na gali międzynarodowych seriali ostatniej dekady i wreszcie spektakularny finał na pokładzie kosmicznego Enterprise – Star Trek Live in Concert.
III edycja Festiwalu KRoki pod hasłem „Piękno utracone?” ma na celu prezentację spektakli zespołowych najwybitniejszych europejskich choreografów, którzy poprzez taniec i ruch potrafią budzić emocje i wywoływać zachwyt publiczności.
Czy fotografia może w pełni udokumentować sytuacje konfliktowe, niezależnie od ich natury, bez wsparcia innego medium – słowa pisanego, dokumentacji filmowej? Czy da się opowiedzieć za pomocą fotografii o wydarzeniach z przeszłości?
Zofia to historia jednego życia, w którym mieściło się żyć co najmniej kilka. To historia, która nie dzieje się w podręcznikach, tylko w pojedynczym istnieniu.
Kanwą wystawy i punktem wyjścia do jej przestrzennej organizacji są wspomnienia Karla Dedeciusa, stanowiące podsumowanie jego działalności tłumacza i pokazujące jego losy na tle XX wieku, a także metafora życia człowieka jako księgi.