{"id":25844,"date":"2012-05-02T00:00:54","date_gmt":"2012-05-01T23:00:54","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/?p=25844"},"modified":"2012-05-28T07:56:08","modified_gmt":"2012-05-28T06:56:08","slug":"sylwia-kowalczyk-portrety-galeria-sztuki-wozownia-torun","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/2012\/05\/sylwia-kowalczyk-portrety-galeria-sztuki-wozownia-torun\/","title":{"rendered":"Sylwia Kowalczyk, Portrety \u2013 obiektywizacja czy surrealizacja?<\/em>"},"content":{"rendered":"

W pierwszym z pokazywanych na tegorocznej wystawie cykli,\u00a0Temporal Portraits<\/em>\u00a0(2009-2010) Sylwia Kowalczyk analizuje twarze ludzi zar\u00f3wno m\u0142odych, jak i starszych, zwracaj\u0105c bardzo du\u017c\u0105 uwag\u0119 i odnosz\u0105c si\u0119 do tradycji portretu, przede wszystkim malarskiego, z okresu renesansu, baroku, jak i romantyzmu angielskiego.<\/p>\n

\"Sylwia<\/a>
Sylwia Kowalczyk, \u201eNightwatching\u201d (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142 prasowy)<\/figcaption><\/figure>\n

Drugi z pokazywanych cykli Nightwatching<\/em> (2011) nie jest jeszcze zako\u0144czony. W tym wypadku artystka pos\u0142uguje si\u0119 subteln\u0105 aran\u017cacj\u0105 twarzy, nak\u0142adaj\u0105c portretowanym r\u00f3\u017cnego rodzaju fotograficzne opaski z wyobra\u017ceniem fragmentu twarzy. Cz\u0119\u015bciowe zakrywanie prawdziwej twarzy jest otwartym pytaniem o to\u017csamo\u015b\u0107 i o stan psychofizyczny modela. Dlatego tego typu aran\u017cacje twarzy czy rzadziej cia\u0142a mo\u017cna \u0142\u0105czy\u0107 z tradycj\u0105 surrealizmu w fotografii.<\/p>\n

Sylwia Kowalczyk<\/strong>\u00a0w latach 1997-2002 studiowa\u0142a na Wydziale Grafiki ASP w Krakowie. Artystka po obyciu podyplomowych studi\u00f3w na Edinburgh College of Art mieszka w Edynburgu. W 2010 roku kilka jej zdj\u0119\u0107 z cyklu Temporal Portraits<\/em> pokazywanych by\u0142o na presti\u017cowej wystawie reGeneration2 podczas Rencontres Arles, PhotoSpring Festival w Pekinie i w Aperture Foundation w Nowym Jorku.<\/p>\n

W 2007 roku w Galerii Wozownia mia\u0142a miejsce wystawa\u00a0Sylwia Kowalczyk \u2013 Chicas<\/em>, prezentuj\u0105ca portrety m\u0142odych kobiet. Od samego pocz\u0105tku artystka koncentruje si\u0119 na portrecie, wykonywanym w pejza\u017cu miejskim i wn\u0119trzach. Od 2009 roku Kowalczyk zajmuje si\u0119 nowym typem portretu, pr\u00f3buj\u0105c na nowo, za pomoc\u0105 \u015brodk\u00f3w fotograficznych, okre\u015bli\u0107 specyfik\u0119 i charakter portretowanych.<\/p>\n

Wielu wsp\u00f3\u0142czesnych fotograf\u00f3w pr\u00f3buje sztuki portretowania, b\u0119d\u0105cej nawi\u0105zaniem do dw\u00f3ch tradycji \u2013 dawnego malarstwa i fotografii, kt\u00f3ra od samego pocz\u0105tku interesowa\u0142a si\u0119 r\u00f3\u017cnymi formami portretu. Ta sk\u0142onno\u015b\u0107 do portretu wynika z og\u00f3lnego za\u0142o\u017cenia, \u017ce w\u0142a\u015bnie fotografia jest obecnie najdoskonalszym medium do zapisywania zmiennej i ulotnej fizjonomii ludzkiej po\u0142\u0105czonej z okre\u015blonym stanem emocjonalnym. Nie jest ju\u017c zdolne do tego malarstwo, poza fotorealizmem, gdy\u017c przesz\u0142o w formu\u0142\u0119 tw\u00f3rczo\u015bci uabstrakcyjnionej lub intermedialnej, zatracaj\u0105c po drodze sw\u0105 tradycj\u0119 i funkcje mimetyczne.<\/p>\n

\"Sylwia<\/a>
Sylwia Kowalczyk, \u201eNightwatching\u201d (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142 prasowy)<\/figcaption><\/figure>\n

Sylwia Kowalczyk konsekwentnie od samego pocz\u0105tku zajmuje si\u0119 portretem i autoportretem, z kt\u00f3rym zwi\u0105zany jest jej pierwszy cykl Autoprojekcje<\/em> oraz p\u00f3\u017aniejszy Chicas<\/em> z widocznym aspektem konceptualizmu i inn\u0105 form\u0105 monta\u017cowego nak\u0142adania obraz\u00f3w z aktami artystki. W\u0142a\u015bnie w Chicas<\/em> ujawni\u0142 si\u0119 nowy aspekt maskowania okre\u015blonej to\u017csamo\u015bci osoby na rzecz tworzenia grupowego portretu\/atlasu, wyra\u017caj\u0105cego problemy dotycz\u0105ce wybor\u00f3w \u017cyciowych w formie quasi dokumentalnej, aran\u017cowanej oraz zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 do surrealistycznej i wyj\u0105tkowo onirycznej. Najnowsze za\u015b poszukiwania rozwijaj\u0105 si\u0119 w dw\u00f3ch cyklach, o kt\u00f3rych poni\u017cej.<\/p>\n

Je\u015bli przyjrze\u0107 si\u0119 uwa\u017cnie kilkudziesi\u0119ciu kolorowym portretom, to zauwa\u017cymy, \u017ce artystka pragnie sfotografowa\u0107 ca\u0142e ludzkie \u017cycie. W tym celu utrwala r\u00f3\u017cne pozy postaci, poszukuj\u0105c indywidualnych, charakterystycznych cech portretowanych, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych ich osobowo\u015b\u0107.<\/p>\n

Najwi\u0119cej prac po\u015bwieconych zosta\u0142o analizie formalnej i psychologicznej os\u00f3b m\u0142odych i w \u015brednim wieku (…) W wielu pracach Sylwia \u015bwiadomie akcentuje mocniejsze znaczenie formy, w tym koloru i kompozycji obrazu, kontynuuj\u0105c tradycj\u0119 portretu renesansowego, ale tak\u017ce romantycznego.<\/p>\n

Wa\u017cn\u0105 rol\u0119 pe\u0142ni czarne t\u0142o, na kt\u00f3rym mocniej uwypukla si\u0119 kszta\u0142t g\u0142owy \u2013 nie zdradzaj\u0105c stanu emocjonalnego postaci wyra\u017ca bezczasow\u0105 i blisk\u0105 doskona\u0142o\u015bci form\u0119. Ale w tej generacji wiekowej zauwa\u017cymy portrety innego typu, kontynuuj\u0105ce tradycj\u0119 nowoczesnej fotografii, w kt\u00f3rej przedstawiana posta\u0107 ukazana jest z ty\u0142u, w wyniku czego mamy do czynienia raczej z surrealistycznym i konceptualnym w formie efektem maskowania ni\u017c odkrywania.<\/p>\n