{"id":266,"date":"2008-10-16T20:56:40","date_gmt":"2008-10-16T19:56:40","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/?p=266"},"modified":"2013-02-16T15:27:25","modified_gmt":"2013-02-16T14:27:25","slug":"plateaux-festival","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/2008\/10\/plateaux-festival\/","title":{"rendered":"Plateaux Festival"},"content":{"rendered":"

To prze\u0142omowe wydarzenie w prezentacji, tak ma\u0142o jeszcze popularnych w Polsce, artystycznych form audiowizualnych odb\u0119dzie si\u0119 w dniach 7, 8 i 9 listopada 2008 roku w nowo otwartym toru\u0144skim CSW Znaki Czasu<\/em> oraz klubach: eNeRDe (Toru\u0144) i M\u00f3zg (Bydgoszcz). Plateaux Festival – festiwal form audiowizualnych – to wydarzenie unikatowe w skali europejskiej, por\u00f3wnywalne do tak uznanych i rozpoznawalnych festiwali jak niemieckie Transmediale czy austriacka Ars Electronica, zbli\u017cone do wroc\u0142awskiego biennale Wro. Festiwal ma wyra\u017anie, specyficznie zarysowany profil; stawiamy na muzyk\u0119, kt\u00f3ra dope\u0142nia obraz, obraz, kt\u00f3ry dope\u0142nia d\u017awi\u0119k, eksploruje eksperymentalne formy filmowe i wszystkie inne dzia\u0142ania niejednoznacznie \u0142\u0105cz\u0105ce wszystkie wymienione. Od innych festiwali odr\u00f3\u017cnia go jednak du\u017co wi\u0119ksza specyficzno\u015b\u0107 – sztuka audiowizualna, bez form zwi\u0105zanych z internetem i jego zastosowaniami, unikaj\u0105ca tak\u017ce etykietki nowe media<\/em>, kt\u00f3re staj\u0105 si\u0119 w tej chwili workiem, do kt\u00f3rego wrzuca si\u0119 wszystkie interdyscyplinarne formy.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Na festiwalu wyst\u0105pi\u0105:<\/strong><\/span><\/p>\n

Rechenzentrum<\/strong> – duet tworzony przez Marca Weisera (muzyka) oraz Lillevaena (wizualizacje) od 1997 roku skrupulatnie i konsekwentnie realizuje swoje marzenie – Za cel postawili\u015bmy sobie poszukiwanie nowego procesu produkcji muzyki i ruchomych obraz\u00f3w, tak by na scenie tworzy\u0107 dialog pomi\u0119dzy d\u017awi\u0119kiem i obrazem<\/em>. W taki spos\u00f3b powsta\u0142 jeden z najciekawszych projekt\u00f3w audiowizualnych XXI wieku. W ich kompozycjach, mo\u017cna us\u0142ysze\u0107 pe\u0142en kola\u017c muzycznych styli, od ambientu, poprzez contemporary, na hip-hopie ko\u0144cz\u0105c. W przesz\u0142o ponad 10-cio letniej karierze projektowi Rechenzentrum, uda\u0142o si\u0119 znale\u017a\u0107 z\u0142oty \u015brodek pomi\u0119dzy d\u017awi\u0119kiem, a obrazem.<\/p>\n

Na ostatnim kr\u0105\u017cku Silence<\/em> – wydanym w 2007 roku, grupa osi\u0105ga sw\u00f3j opus magnum. Album jest o tyle wyj\u0105tkowy, \u017ce zosta\u0142 wydany tylko i wy\u0142\u0105cznie w formacie DVD. Na p\u0142ycie znajdziemy przepi\u0119kne wizualizacje, kt\u00f3re tworz\u0105 sp\u00f3jno\u015b\u0107 z d\u017awi\u0119kow\u0105 zawarto\u015bci\u0105 albumu. Szata graficzna Silence<\/em> jest wynikiem inspiracji rosyjskim ikononist\u0105 Andrejem Rublovem. Jego posta\u0107 nie jest tutaj przypadkowa, artyst\u0119 cechowa\u0142o niemal\u017ce pe\u0142ne oddanie dla swej pracy – ten sam rodzaj emocji i przywi\u0105zania do dzie\u0142a mo\u017cna odczu\u0107 na Silence<\/em>.<\/p>\n

AGF \/ Vladislav Delay<\/strong> – ten duet to spotkanie dw\u00f3ch doskona\u0142o\u015bci. Urodziwa producentka i e-poetka wprost z Niemiec, Antye Greie-Fuchs oraz znany dobrze wszystkim fi\u0144ski muzyk Vladislav Delay, zdecydowali po\u0142\u0105czy\u0107 swoje si\u0142y. Muzyka AGF\/Delay to po\u0142\u0105czenie awangardy z free jazzem, a to wszystko zatopione w elektronicznych barwach. Album Explode<\/em> zebra\u0142 pe\u0142ne entuzjazmu i poparcia recenzje, a opiniotw\u00f3rczy The Wire<\/em> wyr\u00f3\u017cni\u0142 go jako pretendenta do albumu roku. Ju\u017c nied\u0142ugo \u015bwiat\u0142o ujrzy d\u0142ugo wyczekiwana, druga wsp\u00f3lna p\u0142yta artyst\u00f3w – Symptoms<\/em>. Wyst\u0119p w Toruniu to dla nich idealna okazja, do wypr\u00f3bowania nowego materia\u0142u przed polsk\u0105 publiczno\u015bci\u0105.<\/p>\n

Alva Noto<\/strong> – swoja przygod\u0119 z d\u017awi\u0119kami zaczyna\u0142 jeszcze pod pseudonimem Noto a punktem zwrotnym kariery okaza\u0142a si\u0119 znajomo\u015b\u0107 z Frankiem Bretschneider’em i Olafem Benderem, z kt\u00f3rymi za\u0142o\u017cy\u0142 dzi\u015b ju\u017c kultowa wytw\u00f3rnie: Raster-Noton.
\nJego wk\u0142ad w muzyk\u0119, jako odkrywcy i poszukiwacza niekonwencjonalnych rozwi\u0105za\u0144, jest nie do przecenienia. Strza\u0142em w dziesi\u0105tk\u0119 okaza\u0142a si\u0119 wsp\u00f3\u0142praca ze \u015bwiatowej s\u0142awy kompozytorem – Ryuichi Sakamoto. Eksperyment po\u0142\u0105czenia muzyki tradycyjnej z muzyk\u0105 generowan\u0105 przez komputer, przeszed\u0142 jego naj\u015bmielsze oczekiwania. Owoc tej pracy zosta\u0142 uwieczniony na p\u0142ycie DVD pt. Insen Live<\/em>.<\/p>\n

Tim Hecker<\/strong> – muzyk pochodz\u0105cy z Montrealu, kt\u00f3ry od lat wprawia s\u0142uchaczy w os\u0142upienie swoimi nietuzinkowymi wydawnictwami. O wydanie jego p\u0142yt zabiegaj\u0105 najwi\u0119ksze labele. Dotychczas uda\u0142o si\u0119 to Mille Plateaux, 8alien, Fat Cat i Kranky. Stylistyka w kt\u00f3rej porusza si\u0119 Tim, to kola\u017c ambientowych plam, po\u0142\u0105czonych ze \u015bcian\u0105 d\u017awi\u0119ku wywo\u0142uj\u0105ca u s\u0142uchacza pe\u0142en trans i uczucie braku grawitacji.<\/p>\n

Po g\u0142o\u015bnym debiucie w 2001 roku (p\u0142yta Haunt me, Haunt me, do it again<\/em>) zwr\u00f3ci\u0142 na siebie uwag\u0119 ca\u0142ego muzycznego \u015bwiatka. Kolejne wydawnictwo to kolejny sukces – w 2003 presti\u017cowy i opiniotw\u00f3rczy magazyn THE WIRE okrzykn\u0105\u0142 album Radio Amor<\/em> p\u0142yt\u0105 roku 2003. Od tamtego momentu, Tim nie schodzi poni\u017cej wysokiego, okre\u015blonego przez siebie, poziomu. Jego albumy sprzedaj\u0105 si\u0119 jak ciep\u0142e bu\u0142eczki nawet w\u015br\u00f3d fan\u00f3w muzyki rockowej. Jego ostatni album Harmony in Ultraviolet<\/em> wydany nak\u0142adem Krakny, by\u0142 nominowany w 10 najlepszych ambientowych album\u00f3w w 2006.<\/p>\n