{"id":38516,"date":"2013-06-15T00:00:00","date_gmt":"2013-06-14T23:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/?p=38516"},"modified":"2013-07-19T12:21:20","modified_gmt":"2013-07-19T11:21:20","slug":"zamek-marek-fiedor-wroclawski-teatr-wspolczesny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/2013\/06\/zamek-marek-fiedor-wroclawski-teatr-wspolczesny\/","title":{"rendered":"Zamek, re\u017c. Marek Fiedor"},"content":{"rendered":"

Zamek kafkowski stoi w pobli\u017cu zagubionej na peryferiach imperium, odizolowanej od \u015bwiata wsi. Zamek wsp\u00f3\u0142czesny znajduje si\u0119 w samym centrum wielkiego miasta. D\u0105\u017cenie do zamku jest znakiem wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci: konieczno\u015bci\u0105, wyzwaniem albo wyborem \u2013 mo\u017ce by\u0107 te\u017c przekle\u0144stwem. Miasto, jako synonim napieraj\u0105cej rzeczywisto\u015bci, niejako wymusza na cz\u0142owieku to d\u0105\u017cenie i kusi zarazem obietnic\u0105 spe\u0142nienia. Kusi perspektyw\u0105 sukcesu, samorealizacji, wolno\u015bci. Dzi\u015b w powie\u015bci istotny wydaje si\u0119 nie tyle opis biurokratycznej machiny w\u0142adzy ale jej wymiar egzystencjalny, dotkliwe \u015bwiadectwo ludzkiego d\u0105\u017cenia.<\/p>\n

\"Franz<\/a>
Franz Kafka \u201eZamek\u201d, re\u017cyseria: Marek Fiedor \u2013 zdj\u0119cia z pr\u00f3by, fot. Tomasz \u017burek (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe)<\/figcaption><\/figure>\n

O bohaterze wiemy niewiele, ale nie: nic. Uciek\u0142 od swego dawnego \u017cycia, zostawi\u0142 \u017con\u0119, dzieci i przyby\u0142 do obcego miejsca, w kt\u00f3rym na nowo pr\u00f3buje uk\u0142ada\u0107 sobie \u017cycie. Szuka pracy, kochanki, domu, przyjaci\u00f3\u0142; buduje na nowo swoj\u0105 pozycj\u0119. W rodzinnym mie\u015bcie nie by\u0142 ju\u017c bardzo dawno. Ci\u0105gle w\u0119druje. Jest w\u0119drowcem poszukuj\u0105cym dla siebie miejsca. Albo raczej: poszukuj\u0105cym miejsca dla swej wolno\u015bci. Wszak K. wywalczy\u0142 sobie wolno\u015b\u0107, kt\u00f3rej nikt inny zdoby\u0107 by nie potrafi\u0142.<\/em> Jest wr\u0119cz archetypem<\/em> wszystkich XX-wiecznych indywidualist\u00f3w pragn\u0105cych znale\u017a\u0107 dla siebie miejsce na ziemi \u2013 na w\u0142asnych warunkach.<\/p>\n

K. d\u0105\u017cy do wolno\u015bci bo, jak sam m\u00f3wi: lubi by\u0107 niezale\u017cny<\/em>. Jednak nie robi tego wcale tak konsekwentnie i bezkompromisowo jakby si\u0119 wydawa\u0142o. Wychodzi z ober\u017cy z mocnym postanowieniem dotarcia do zamku i zawraca z byle powodu. Walczy z zamkiem ale wie, \u017ce na drog\u0119 konfrontacji popchn\u0105\u0142 go jeden przypadkowy telefon, wykonany przez podrz\u0119dnego sekretarza. Wi\u0119cej w nim dryfuj\u0105cego ku wolno\u015bci samotnika ni\u017c ideowego buntownika.<\/p>\n

K. d\u0105\u017cy do zamku by za\u0142atwi\u0107 sobie posad\u0119 geometry i r\u00f3wnocze\u015bnie od zamku ucieka, nie chce podda\u0107 si\u0119 zasadom obowi\u0105zuj\u0105cym innych cz\u0142onk\u00f3w spo\u0142eczno\u015bci. Chce by\u0107 wolny a zarazem pragnie zosta\u0107 cz\u0142onkiem wiejskiej wsp\u00f3lnoty, \u017cy\u0107 w gromadzie. Szczyci si\u0119 swoim stanem posiadania: dom, praca, narzeczona \u2013 wylicza skrupulatnie swoje osi\u0105gni\u0119cia. Mi\u0142o\u015b\u0107 do Friedy ma potwierdzi\u0107 jego przynale\u017cno\u015b\u0107 do wsp\u00f3lnoty, ma zbudowa\u0107 miejsce, w kt\u00f3rym b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 bezpiecznie \u017cy\u0107. Ale zwi\u0105zek z drugim cz\u0142owiekiem wymaga dobrowolnego zrzeczenia si\u0119 jakiej\u015b cz\u0119\u015bci swojej wolno\u015bci a to przychodzi mu ci\u0119\u017cko. K. pr\u00f3buje godzi\u0107 to, co wydaje si\u0119 by\u0107 nie do pogodzenia.<\/p>\n