{"id":4228,"date":"2009-10-26T10:56:52","date_gmt":"2009-10-26T09:56:52","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/?p=4228"},"modified":"2012-12-16T22:23:15","modified_gmt":"2012-12-16T21:23:15","slug":"abraham-ravett-marsz-the-march","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/2009\/10\/abraham-ravett-marsz-the-march\/","title":{"rendered":"Abraham Ravett – Marsz. The March"},"content":{"rendered":"

Literackie i autobiograficzne teksty po\u015bwi\u0119cone drugiemu pokoleniu ocala\u0142ych z Zag\u0142ady przyczyni\u0142y si\u0119 do utrwalenia pewnego modelu pisania o przesz\u0142o\u015bci przez potomk\u00f3w ocala\u0142ych. S\u0105 to teksty wype\u0142niaj\u0105ce imperatyw uzupe\u0142nienia luk w wiedzy o przesz\u0142o\u015bci i (lub) manifestowania w\u0142asnych prze\u017cy\u0107, na kt\u00f3rych ekspresj\u0119 brakowa\u0142o nieraz miejsca w relacji z rodzicami. Jednak niewiele m\u00f3wi\u0142o si\u0119 do tej pory o filmowej rejestracji do\u015bwiadczenia drugopokoleniowego, a krytyczne teksty skupia\u0142y si\u0119 zazwyczaj na tradycyjnych filmach o \u0142atwej do wyodr\u0119bnienia strukturze narracyjnej.<\/p>\n

\"Abraham
Abraham Ravett, "Horse Kappa House", 1995<\/figcaption><\/figure>\n

Abraham Ravett zrealizowa\u0142 serie film\u00f3w dokumentalnych o losach rodziny w czasie Zag\u0142ady oraz jej sp\u00f3\u017anionych echach. Filmy s\u0105 owocem wieloletniej rejestracji, mimo i\u017c czasami uko\u0144czone produkcje s\u0105 relatywnie kr\u00f3tkie. Zamierzenie Ravetta polega na dos\u0142ownym i metaforycznym obna\u017ceniu bolesnych odbi\u0107 przesz\u0142o\u015bci – zar\u00f3wno we w\u0142asnym \u017cyciu, jak i w \u017cyciu swoich bliskich.<\/p>\n

Obserwacja ocala\u0142ych dowodzi, ze pami\u0119\u0107 o katastrofie, mimo \u017ce trwa\u0142a i dotkliwa, nie jest odporna na dzia\u0142anie czasu. Co wi\u0119cej, pami\u0119\u0107 jest dost\u0119pna dla drugopokoleniowego dokumentalisty g\u0142\u00f3wnie przez narracje oraz artefakty, takie jak fotografie traktowane jako rekwizyty wyzwalaj\u0105ce \u015bwiadectwo. Z drugiej strony, Ravett nie waha si\u0119 uzupe\u0142nia\u0107 istniej\u0105cych \u017ar\u00f3de\u0142 animacjami, kiedy przep\u0142yw wspomnie\u0144 wymaga przekszta\u0142cenia w\u0142asnej historii w audiowizualny zapis.<\/p>\n

Nacisk na rejestracj\u0119 up\u0142ywu czasu odzwierciedla eksperymentalne podej\u015bcie do filmowania, lecz jest r\u00f3wnie\u017c form\u0105 negocjacji z przesz\u0142o\u015bci\u0105, oddalaniem si\u0119 od niej, ale i poruszaniem wraz z ni\u0105. Cech\u0105 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 filmy Ravetta jest nieufno\u015b\u0107 wobec narracyjno\u015bci. Nawet gdy najbli\u017cej mu do oddania niezak\u0142\u00f3conego, chronologicznego przep\u0142ywu, narracja potyka si\u0119, jest niekompletna, niewystarczaj\u0105ca, pozostaje w konflikcie z tym, co usi\u0142uje przekaza\u0107. Tym samym eksperymenty Ravetta podwa\u017caj\u0105 przedstawieniowe roszczenia narracji, dowodz\u0105c, \u017ce ca\u0142o\u015bciowa relacja narracyjna jest poza zasi\u0119giem. Z drugiej strony, eksperymentaln\u0105 fragmentacj\u0119 mo\u017cna uzna\u0107 za zasadne przedstawienie prze\u017cytego do\u015bwiadczenia potraumatycznej dezorientacji ocala\u0142ych.<\/p>\n