{"id":604,"date":"2009-01-18T23:43:38","date_gmt":"2009-01-18T22:43:38","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/?p=604"},"modified":"2013-11-04T11:48:58","modified_gmt":"2013-11-04T10:48:58","slug":"wartopia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/2009\/01\/wartopia\/","title":{"rendered":"Wartopia"},"content":{"rendered":"

Sprawowanie w\u0142adzy za po\u015brednictwem organizowania przestrzeni spo\u0142ecznej przy pomocy no\u015bnych idei i architektury b\u0119d\u0105cej ich reprezentacj\u0105 jest przedmiotem najnowszej pracy Aleksandry Polisiewicz. Wartopia<\/em> (2006) to symulacja idealnego miasta skonstruowana wed\u0142ug dok\u0142adnych wytycznych ideologii powsta\u0142a na podstawie oryginalnych faszystowskich i stalinowskich plan\u00f3w przebudowy Warszawy. Polisiewicz stworzy\u0142a wirtualn\u0105 przestrze\u0144 reprezentacji opresji, kt\u00f3rej mo\u017cemy do\u015bwiadczy\u0107 bez wi\u0119kszego uszczerbku.<\/p>\n

Dla wykonanych w technologii 3D urbanistycznych wizji Wartopii<\/em> punktem wyj\u015bcia by\u0142y planistyczne koncepcje, kt\u00f3re przewidywa\u0142y zburzenie Warszawy i zbudowanie na jej miejscu nowego niemieckiego miasta (Die Neue Deutsche Stadt Warschau<\/strong>), zredukowanego do kilkudziesi\u0119ciu tysi\u0119cy mieszka\u0144c\u00f3w. Nigdy niezaistnia\u0142e, wirtualne miasto ukazuje si\u0119 w swym dystopijnym wymiarze, by jednocze\u015bnie niepokoi\u0107 wizualn\u0105 atrakcyjno\u015bci\u0105 opart\u0105 na monumentalnym, zmodernizowanym klasycyzmie jako stereotypowej ikonie architektury faszystowskiej.<\/p>\n

\"Makieta
Aleksandra Polisiewicz, makieta<\/figcaption><\/figure>\n

Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Aleksandry Polisiewicz otwiera pole do refleksji na temat rekonstrukcji to\u017csamo\u015bci, czy raczej podmiotowo\u015bci, w przestrzeni kontrolowanej przez szeroko poj\u0119t\u0105 w\u0142adz\u0119. Prace Polisiewicz, tworzone z pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 pora\u017cki poszukiwania krytycznego dyskursu, otwieraj\u0105 przestrze\u0144 dla nieobci\u0105\u017conej propagand\u0105 interpretacji. W realizacji Suka<\/em> (2003-2004) przedstawi\u0142a trzy konstrukcje kobiecej to\u017csamo\u015bci proponowane przez r\u00f3\u017cne odmiany totalitaryzmu. Pokaza\u0142a, w jaki spos\u00f3b faszyzm, komunizm, kapitalizm okre\u015blaj\u0105 wygodne dla swojego istnienia modele zachowa\u0144. Stygma <\/em>(2005), found footage`owa prezentacja sk\u0142adaj\u0105ca si\u0119 z fragment\u00f3w filmu Ch\u0142opi<\/em>, przedstawia napi\u0119tnowanie, z jakim spotykaj\u0105 si\u0119 jednostki wykraczaj\u0105ce poza ustalone w spo\u0142ecze\u0144stwie regu\u0142y. Zazwyczaj s\u0105 to: tzw. normy obyczajowe ustalane przez w\u0142adz\u0119 reprezentowan\u0105 przez rodzin\u0119, rz\u0105d, ko\u015bci\u00f3\u0142. Ka\u017cde odst\u0119pstwo jest agresywnie t\u0119pione, a ostatni bastion oporu – w\u0142asne cia\u0142o – spotyka si\u0119 ze zdecydowanym atakiem. Paradoksalnie, reakcje na agresj\u0119 otoczenia polegaj\u0105ce na odwzajemnieniu przemocy s\u0105 pot\u0119piane przez samych j\u0105 generuj\u0105cych. Autoagresja staje si\u0119 tu form\u0105 obrony.<\/p>\n

Z kolei praca z cyklu IBM Dedicated<\/em> (2004) przedstawia proces powstawania tytu\u0142owego napisu na w\u0142asnym ciele artystki. Krwawe znaki przypominaj\u0105 o kontroli cia\u0142a przez r\u00f3\u017cnego typu technologie. Koncern, kt\u00f3rego podstaw\u0105 rozwoju by\u0142 totalitarny system faszystowski, w epoce postindustrialnej uzyska\u0142 form\u0119 niezwykle skutecznego narz\u0119dzia w\u0142adzy. Sprytnie przybra\u0142 on form\u0119 tw\u00f3rcy pozornie przyjaznej technologii. Pi\u0119tnowanie cia\u0142a przez w\u0142adz\u0119, czyli zdobywanie kontroli nad tym, co prywatne, odbywa si\u0119 dzi\u015b w bardziej wysublimowany spos\u00f3b – przy u\u017cyciu nowoczesnych narz\u0119dzi cyfrowych. Nie znaczy to jednak, \u017ce jest to mniej gro\u017ane ni\u017c bezpo\u015brednie zagro\u017cenie organizmu.<\/p>\n