{"id":67531,"date":"2016-10-25T00:00:17","date_gmt":"2016-10-24T23:00:17","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/?p=67531"},"modified":"2017-01-03T12:46:22","modified_gmt":"2017-01-03T11:46:22","slug":"9-wystawa-kuratorska-bielskiej-jesieni-2016-bwa-bielsko-biala","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/2016\/10\/9-wystawa-kuratorska-bielskiej-jesieni-2016-bwa-bielsko-biala\/","title":{"rendered":"9. Wystawa Kuratorska Bielskiej Jesieni 2016"},"content":{"rendered":"

Odej\u015bcie<\/em> to okre\u015blenie czynno\u015bci odchodzenia od obrazu, by lepiej go zobaczy\u0107. Opisuje ono zatem spos\u00f3b kontaktu widza z obrazem i najlepszy spos\u00f3b prezentacji. Mo\u017ce jednak odnosi\u0107 si\u0119 metaforycznie i do sytuacji samego autora \u2013\u00a0jego dystansowania si\u0119 do p\u0142\u00f3tna \u2013\u00a0i do poszukiwania innych mo\u017cliwo\u015bci pracy z przestrzeni\u0105 obrazu. Zdarza si\u0119, \u017ce prowadz\u0105 one do wchodzenia w trzeci wymiar, co nie musi by\u0107 jednoznaczne z rezygnacj\u0105 z malarstwa.<\/p>\n

\"Agnieszka<\/a>
Agnieszka Grodzi\u0144ska, bez tytu\u0142u, 2015 (\u017ar\u00f3d\u0142o: materia\u0142y prasowe organizatora)<\/figcaption><\/figure>\n

Wystawa Odej\u015bcie<\/em> zaprezentuje postawy wobec obrazu jako relacji przestrzennej u malarzy, kt\u00f3rzy wierni malowaniu na p\u0142aszczy\u017anie, wychodz\u0105 te\u017c poza dwa wymiary. Przekszta\u0142caj\u0105 p\u0142\u00f3tno w obiekt czy te\u017c rezygnuj\u0105c z niego, \u201eodchodz\u0105c” od p\u0142\u00f3tna, tworz\u0105 obiekty. Przy czym nie jest to odej\u015bcie od obrazu, czy malarstwa, a poszerzanie jego mo\u017cliwo\u015bci.<\/p>\n

Ka\u017cdy z zaproszonych przez nas malarzy zaczyna\u0142 od p\u0142\u00f3tna i farb, w formie, jaka rozpowszechni\u0142a si\u0119 w Europie ponad 500 lat temu i z powodzeniem funkcjonuje do dzi\u015b.\u00a0W pewnym momencie ka\u017cdy z nich odszed\u0142 od wypr\u00f3bowanych sposob\u00f3w tworzenia. Jedni zacz\u0119li wykonywa\u0107 tr\u00f3jwymiarowe modele p\u0142askich przedtem form \u2013\u00a0jak Dorota Buczkowska, Ma\u0142gorzata Szymankiewicz czy S\u0142awomir Pawszak, inni zrezygnowali z przedstawiania, pozostawiaj\u0105c jedynie kolor, wype\u0142niaj\u0105cy przer\u00f3\u017cne powierzchnie \u2013\u00a0jak u Katarzyny Przezwa\u0144skiej, czy w postaci \u015bwiat\u0142a, co Leon Tarasewicz by\u0107 mo\u017ce zak\u0142ada\u0142 ju\u017c wtedy, gdy pasami czystych barw pokrywa\u0142 wielkie p\u0142aszczyzny. Kolejni arty\u015bci odrzucili p\u0142\u00f3cienne podobrazie na rzecz nowych no\u015bnik\u00f3w, jak cho\u0107by Micha\u0142 Gayer albo Piotr \u0141akomy. Stach Szumski koncentruje si\u0119 na malowaniu jako czynno\u015bci \u015bci\u015ble zwi\u0105zanej z fizyczn\u0105 przestrzeni\u0105 miasta, za\u015b Pawe\u0142 Matyszewski przek\u0142ada na materialno\u015b\u0107 p\u0142\u00f3cien i obiekt\u00f3w fizyczno\u015b\u0107 cia\u0142a. Weronika Teplicka odnosi si\u0119 do zestawu blejtram\/p\u0142\u00f3tno, podczas gdy Tomasz Ciecierski pokazuje prostymi \u015brodkami u\u0142ud\u0119 p\u0142asko\u015bci obrazu. Marek Sobczyk po swojemu opowiada o wa\u017cnych w\u0142a\u015bciwo\u015bciach malarstwa europejskiego a Agnieszka Grodzi\u0144ska traktuje malarstwo jako za\u0142o\u017cenie i koncepcj\u0119, rezygnuj\u0105c z jego atrybut\u00f3w.<\/p>\n