{"id":921,"date":"2009-02-25T03:36:44","date_gmt":"2009-02-25T02:36:44","guid":{"rendered":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/?p=921"},"modified":"2009-03-02T19:58:14","modified_gmt":"2009-03-02T18:58:14","slug":"vegetation","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ownetic.com\/wydarzenia\/2009\/02\/vegetation\/","title":{"rendered":"Vegetation"},"content":{"rendered":"

Andrzej Lachowicz jest jednym z najwa\u017cniejszych przedstawicieli polskiej neoawangardy. Wyrastaj\u0105ca z konceptualnej refleksji tw\u00f3rczo\u015b\u0107 artysty reprezentuje tendencj\u0119 racjonalistyczn\u0105 i intelektualn\u0105. Tw\u00f3rca wypowiada si\u0119 poprzez fotografi\u0119, film, wideo, malarstwo, grafik\u0119, rysunek. Zorganizowana przez Galeri\u0119 Foto-Medium-Art, prezentuj\u0105ca prace wsp\u00f3\u0142czesne jak r\u00f3wnie\u017c realizacje z lat 80. XX wieku ekspozycja zosta\u0142a opatrzona tytu\u0142em Vegetation<\/em>.<\/p>\n

\"Andrzej
Andrzej Lachowicz - Wyj\u0105tkowy Punkt Widzenia<\/figcaption><\/figure>\n

Andrzej Lachowicz by\u0142 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 powsta\u0142ej w 1970 roku grupy i galerii Permafo, do kt\u00f3rej nale\u017celi m.in. Zbigniew D\u0142ubak, Natalia LL i Antoni Dzieduszycki. Formacja stanowi\u0142a w tamtym czasie jeden z najwa\u017cniejszych o\u015brodk\u00f3w sztuki konceptualnej w Polsce.<\/p>\n

Od lat 60. Lachowicz koncentrowa\u0142 si\u0119 na badaniu wizualnego j\u0119zyka fotografii. W 1964 roku rozpocz\u0105\u0142 cykl Cienie<\/em>, kt\u00f3ry kontynuuje do dzisiaj. Z kolei prace z serii Topologie<\/em> rozpocz\u0105\u0142 w 1966 roku i kontynuowa\u0142 do ko\u0144ca lat 80., kiedy realizacje przybra\u0142y charakter autocytatu. Z ko\u0144ca lat 60. pochodz\u0105 r\u00f3wnie\u017c prace z cyklu Transplantacje<\/em> (od 1968), przedstawiaj\u0105ce wielokrotnie na\u015bwietlony wizerunek splecionych d\u0142oni. Wa\u017cny obszar jego dzia\u0142alno\u015bci stanowi\u0105 teksty teoretyczne, m.in. Poziomy energetyczne sztuki <\/em>(1978), Zw\u0105tpienie i nadzieja<\/em> (1986).<\/p>\n

\"Andrzej
Andrzej Lachowicz - Energia Upadku IV<\/figcaption><\/figure>\n

Od pocz\u0105tku lat 70. Lachowicz rozwija\u0142 teori\u0119 sztuki permanentnej<\/em>, w kt\u00f3rej zaakcentowane by\u0142y aspekty nieko\u0144czenia si\u0119<\/em>. Wizualizacj\u0105 tych idei by\u0142a m.in. realizacja zatytu\u0142owana Perswazja wizualna i mentalna<\/em> (1972), kt\u00f3ra zosta\u0142a nagrodzona na Mi\u0119dzynarodowym Biennale Grafiki w Lublanie. Z 1975 roku pochodz\u0105 Znaki izomorficzne<\/em>, w kt\u00f3rych artysta poddaje obserwacji i analizie w\u0142asny cie\u0144.<\/p>\n

W latach 1978 – 1995 artysta organizowa\u0142 Triennale Rysunku we Wroc\u0142awiu. W latach 80-tych rozpatrywa\u0142 poj\u0119cie upadku, wpisuj\u0105c je w szeroki kontekst filozoficzny i antropologiczny. Dekad\u0119 p\u00f3\u017aniej wprowadzi\u0142 do swoich realizacji czarno-bia\u0142e zdj\u0119cia rodzinne. W ostatnich latach powsta\u0142a, podejmuj\u0105ca w\u0105tki egzystencjalne, seria martwych natur. Teoria sztuki permanentnej Andrzeja Lachowicza wyros\u0142a z potrzeby przekazu nieustaj\u0105cej ci\u0105g\u0142o\u015bci rzeczywisto\u015bci, rzeczywisto\u015bci jako niesko\u0144czenie z\u0142o\u017conego, ruchliwego uk\u0142adu i to zar\u00f3wno tej dziej\u0105cej si\u0119 w nas jak i poza nami.<\/p>\n