7 kwietnia 2009 roku o 18.30 w Teatrze Muzycznym w Łodzi odbędzie się przedstawienie Porwanie Sabinek. Pół godziny przed przedstawieniem odbędzie się prelekcja na temat twórczości Juliana Tuwima. Dzieło to, napisane pod koniec XIX wieku przez Franza Schönthana, w roku 1938 przetłumaczył, a właściwie napisał na nowo, Julian Tuwim.
Tuwim – poeta i tłumacz, był też autorem adaptacji teatralnych (choćby noweli Płaszcz M. Gogola czy wodewilu Żołnierz królowej Madagaskaru S. Dobrzańskiego). Pisał libretta operetkowe, utwory estradowe i kabaretowe, teksty szopek politycznych, piosenki, skecze i monologi, w których stworzył galerię niezwykle plastycznych i zabawnych postaci. Dzieła te charakteryzuje słynny Tuwimowski dowcip połączony z liryzmem, pure nonsens, swobodny i żywy dialog, szybka i zręcznie prowadzona akcja. Ten rodzaj twórczości poety, mało znany współczesnemu pokoleniu widzów, można poznać, oglądając Porwanie Sabinek.
Profesor języków starożytnych Paweł Owidowicz w latach młodości napisał sztukę, opartą na legendarnym epizodzie z historii starożytnego Rzymu. Pewnego dnia spotyka dyrektora wędrownego teatru, Leonarda Strzygę-Strzyckiego. Ten proponuje wystawienie odnalezionej sztuki, rozsnuwając przed prowincjuszem wizję oszałamiającego sukcesu, jaki niewątpliwie odniesie spektakl. Safandułowaty profesor ulega namowom, a wtedy niespodziewanie z Krynicy powraca żona profesora, która jest zagorzałym wrogiem teatru i sprawy, jak to w komedii, zaczynają się komplikować.
Również jak na komedię sytuacyjną przystało, w ten wątek wplecione są kolejne; dwie córki profesorostwa też mają swoje problemy: młodsza Anulka przeżywa płomienną miłość z przeszkodami, starsza Madzia ciągle podejrzewa swojego męża Karola o romanse. Katastrofa wisi w powietrzu…
Tuwimowskie adaptacje XIX-wiecznych komedii, adaptacje bardzo gruntowne, z ogromnymi partiami pisanymi od nowa i piosenkami, przedłużyły ich żywot na scenach polskich niemal o cały wiek. W adaptacji Porwania Sabinek piosenki odgrywają znaczącą rolę. Są to m.in. dawne szlagiery: Przyjechał teatr, teatr, w to mi graj, Trzeba miłości nam, Jak to miło w wieczór bywa.
OBSADA
Paweł Owidowicz,
profesor języków starożytnych IRENEUSZ PIETRAS, ZIEMOWIT WOJTCZAK
Ernestyna, żona profesora ANNA DZIONEK, HALINA PITRY-PTASZEK
Madzia, córka profesora MIECZYSŁAWA ANDRZEJAK, AGNIESZKA GABRYSIAK
Karol Justyński, jej mąż, lekarz PIOTR KOWALCZYK, MACIEJ MARKOWSKI
Anulka, młodsza córka profesora ALEKSANDRA DRZEWICKA, SYLWIA STRUGIŃSKA
REALIZATORZY
przeniesienie inscenizacji Bogusławy Czosnowskiej na Scenę Kameralną – WALDEMAR DROZD
kierownictwo muzyczne – ROMAN PANIUTA
adaptacja scenografii Anny Bobrowskiej-Ekiert na Scenę Kameralną – EWA POSMYK
wznowienie choreografii Zygmunta Kamińskiego – ARTUR ŻYMEŁKA
TEATR MUZYCZNY w Łodzi
ul. Północna 47/51 91-425 Łódź
