14 stycznia 2010 roku o godzinie 18.00 w Galerii Ciasna w Jastrzębiu Zdroju odbędzie się wernisaż wystawy fotografii Zbigniewa Podsiadło – Tożsamość miejsca. Wystawa czynna będzie do 12 lutego 2010 roku.
W prezentowanym cyklu Tożsamość miejsca Zbigniew Podsiadło podjął temat obecny już w cyklach Prowincja, Łemkowyna i Cementownia, a przewijający się w jego twórczości właściwie od samego początku: temat tożsamości miejsca. Przemyślane, czarno – białe fotografie przedstawiają widoki ulic niewielkiego miasteczka, tak odrealnione, że mogą pochodzić skądkolwiek i tak realne w swoim materialnym istnieniu, że zakotwiczone wyłącznie w tym jedynym miejscu we wszechświecie, w którym istnieją. Odrapane mury wznoszą się nad ulicami brukowanymi kocimi łbami, chodniki ograniczone krawężnikami z kamienia, poobdzierane afisze – określają materialność tych miejsc w sposób niemal bolesny, nie dający szans na wyślizgnięcie się zastanej przez nas czasoprzestrzeni.
Dosłowność zdjęć Zbigniewa Podsiadło jest tak sugestywna, że szuka się palcami nagrzanych powierzchni kamieni, oddycha głębiej, spodziewając się poczuć w gardle krztuszący kurz ulicy. A jednak zastosowane przez artystę środki wyrazu nadają tym obrazom wymiar ponadczasowy. Osobiste doświadczenia dodają fotografiom kolejnych wymiarów: chropowaty ceglany mur ze zdjęcia Zbigniewa Podsiadło przywodzi na pamięć tamten mur z przeszłości, który znaczył pierwszy pocałunek, pierwsze rozstanie, a może pierwszy powrót. Realność miejsca staje się odskocznią zarówno dla szerszych rozważań, jak i osobistych refleksji.
Jednocześnie mury i ulice są świadkami życia konkretnych ludzi, którzy żyją wśród nich: ich ambicji, radości, marzeń i smutków. W obecności wiekowych murów ambicje stają się lekko śmieszne, radości niewystarczające, marzenia ulotne, lecz smutki – także mniejsze i bledsze. Nadaje to zdjęciom nastój melancholijny, lecz pełen życzliwości wobec ludzi. Wszak mury i ulice są także nagrobkami osób, które żyły wśród nich w przeszłości, które je zbudowały i odeszły.
W twórczości Zbigniewa Podsiadło fascynująca jest lekkość, z jaką artysta uzyskuje w swoich zdjęciach głębie znaczeń, nie odwołując się do aranżowania scen ani plenerów. Jakże trudno czasami uwierzyć, że człowiek lub pies przeszedł zupełnie przypadkiem właśnie tą drogą, która była niezbędna, aby stworzyć idealnie zakomponowane ujęcie. Sytuacje, które dla kogoś innego stałyby się materiałem dla prostej rejestracji, w obiektywie Zbigniewa Podsiadło przekształcają się w artystyczną metaforę na temat spektrum istnienia świata.
Wszystko to ujęte w ramy niezwykle wysmakowanej estetyki. Zrównoważenie kompozycji, precyzja diagonalnie prowadzonych linii, kontrasty fakturowe i temperaturowe budują scenerie niczym pędzel któregoś z dawnych mistrzów wielkiego europejskiego malarstwa. Zastosowanie względem zdjęcia wszelkich zasad tradycyjnego malarstwa ubogaca sztukę fotografii, nie odbierając jej specyficznej tylko dla niej wartości, jaką jest autentyczność obiektu. Artysta łączy to, co najwartościowsze w obu tych dziedzinach sztuki.
Fotografie Zbigniewa Podsiadło, jak każde dzieło, okazują się być wielowymiarowe i wieloznaczne, zależne od wrażliwości odbiorcy a przy tym poruszają ponadczasowe tematy egzystencji i przemijania.
Zbigniew Podsiadło – urodził się w 1955 roku w Boruszowicach, od najmłodszych lat związany z Sosnowcem, gdzie tworzy i mieszka. Fotografuje od 1974 roku. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Obecnie prezes Okręgu Górskiego ZPAF, oraz członek Plenum Zarządu Głównego ZPAF. Wielokrotny laureat ważniejszych polskich nagród w dziedzinie fotografii. W grudniu 2009 r. został uhonorowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaką ZASŁUŻONY DLA KULTURY POLSKIEJ. Wyróżnienie to otrzymał za dotychczasowy dorobek artystyczny oraz aktualną aktywność twórczą.
Jest autorem ośmiu wystaw indywidualnych: Reakcje (1977 r.), Fotografie (1979 r.), Etiuda Śląska (1984 r.), Cykle fotograficzne (1985 r.), Akt i portret (1986 r.), Prowincja (2003 r.), Łemkowyna (2005r.), Tożsamość miejsca (2010 r.).
