W dniach od 26 do 27 czerwca 2010 r. w warszawskim kinie Świt odbędzie się przegląd filmów Krzysztofa Wojciechowskiego. W czasie przeglądu dojdzie do premiery najnowszego filmu reżysera Wykorzenione, opisującego środowisko polskich feministek.
Krzysztof Wojciechowski, reżyser i scenarzysta filmów fabularnych i dokumentalnych, autor szeregu filmów tzw. półkowników, zatrzymywanych przez cenzurę z powodu ich niepoprawności politycznej jest jednym z najwybitniejszych polskich dokumentalistów. W latach 1962-64 pracował jako asystent operatora w Wytwórni Filmów Dokumentalnych w Warszawie. Krzysztof Wojciechowski ma za sobą realizację filmów reklamowych, popularnonaukowych, współpracował z telewizyjnym Ekspresem reporterów, tworzył widowiska dla Teatru Faktu TVP, zrealizował ponad 20 reportaży telewizyjnych, ma na swoim koncie także adaptację Idioty dla Teatru TV.
Wojciechowski startował razem z całym pokoleniem dokumentalistów, wśród których byli m.in. Krzysztof Kieślowski i Grzegorz Królikiewicz. Łączyły ich podobne tematy. Kiedy na festiwalu w Krakowie tuż po Grudniu ’70. Królikiewicz prezentował swój dokument o Raginisie, Kieślowski przyjechał z filmem Byłem żołnierzem, o kombatantach z domu starców, to Wojciechowski pokazywał Wyszedł w jasny, pogodny dzień, film o staruszce, która szuka syna zabitego podczas wojny.
W 1971 r. podczas dyskusji na łamach Miesięcznika Literackiego o młodych dokumentalistach Królikiewicz wypowiadał się w imieniu całej generacji: My, absolwenci, wszystko właściwie, czego dokonaliśmy, zrobiliśmy przeciwko szkole. Szkoła w niczym nam nie pomogła. (…) Od początku, od pierwszego roku zajęć szkoła uczy konformizmu.
Wojciechowski tworzy kino organiczne, kino bliskie mentalności ukazywanych w nim bohaterów, którymi z reguły są naturszczycy grający samych siebie. Kino to nobilituje zwykłego człowieka. O swym filmie Róg Brzeskiej i Capri reżyser mówił: To film o rozstaniu z dzieciństwem, o pożegnaniu z życiem, które odchodzi bezpowrotnie. Jeśli trafiają się tam ludzie z autentycznego marginesu, to jest to zabieg celowy, wyjaskrawiający, pokazujący, że ludzie ci są barwnym dodatkiem do naszego życia, są składnikiem naszej kultury (…) Chciałem podjąć próbę nobilitacji świata ludzi, którzy są – mówiąc potocznie – degradowani. O filmach będzie okazja porozmawiać z ich twórcą, który pojawi się na zakończenie przeglądu.
Przed każdym filmem będzie krótka prelekcja, wstęp na wszystkie filmy jest wolny.
