Od 5 marca do 6 kwietnia 2011 roku w Teatrze Powszechnym w Łodzi odbywa się XVII edycja Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych. Festiwal od lat stawia sobie za cel prezentowanie najlepszych polskich i zagranicznych teatrów oraz przedstawień, konfrontowanie polskiego wybitnego aktorstwa z mistrzowskimi kreacjami z Europy.
Tematem XVII edycji festiwalu jest rzeczywistość współczesnego teatru. Cechą współczesnej twórczości teatralnej jest niejednorodność, wieloaspektowość, uniemożliwiająca systematyzację mnogości zjawisk składających się na współczesny teatr za pomocą jednej kategorii porządkującej. Ów swoisty pluralizm treści, intencji, form i technik ma konfrontacyjny charakter. Fundamentalny plan, w którym wydarza się współczesna teatralna rzeczywistość, znamionuje nie tylko rozproszenie, lecz, co więcej, polaryzacja artystycznych wizji, za sprawą której rzeczywistość ta jest polem nieustannego ścierania się konkurencyjnych dyskursów artystycznych.
Tegorocznemu Festiwalowi przyświeca idea odsłonięcia owych biegunów opozycji, miejsc iskrzenia czy pól konfliktów aktualnej twórczości teatralnej. Zamierzeniem organizatorów jest taka kreacja przestrzeni, w której możliwe będzie ukazanie różnorodnej i wielowymiarowej kondycji współczesnego teatru poprzez zestawienie i zderzenie jego najważniejszych nurtów i tendencji.
Debaty o kondycji współczesnego teatru nie sposób toczyć w sferze czysto abstrakcyjnej – z pominięciem jej czysto ludzkiego, autorskiego wymiaru. W tegorocznej edycji festiwalu ważną postacią będzie Jan Klata, jeden z najgłośniejszych i najbardziej rozpoznawalnych reżyserów młodego pokolenia. Wyrosły z buntu teatr Klaty skupia w sobie elementy współczesnej rzeczywistości. Bez względu na rodzaj literatury, po którą sięga reżyser, i użyte przez niego środki, tworzy on spektakle silnie zaangażowane społecznie i politycznie, z pasją opowiadając o problemach współczesnej Polski. Posługując się współczesnymi technikami wyrazu i licznymi cytatami kulturowymi mówi o nas, naszych przywarach, problemach i lękach.
W ramach Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych będzie można obejrzeć spektakle zaangażowane politycznie, wprost lub aluzyjnie odnoszące się do teraźniejszości, jak również przedstawienia dotykające tematu historii i pamięci. Obok wielkiej historii pojawiają się w nim opowieści o człowieku, o bliskości, emocjach i namiętnościach. Ze spektaklami opartymi na wysublimowanym, niemal malarskim obrazie sąsiadują spektakle odważnie wykorzystujące wyrazisty język najnowszych technologii multimedialnych – sprawdzając ich możliwości i zasadność wykorzystania na scenie.
Widz będzie miał okazję zasmakować teatru intymnego, stonowanego, niemal odczuwalnego przez skórę, zmuszającego do namysłu i kontemplowania każdej sekundy spektaklu, a w konsekwencji stwarzającego nowe relacje aktor–widz i przeobrażającego zdarzenie teatralne we wspólne procesualne doświadczenie.
Ponadto festiwal przedstawi teatr widowiskowy, odważnie przekraczający granice – teatr zaczepny, niewygodny, prowokujący, prezentowany nierzadko w futurystycznej i odrealnionej scenografii lub w opartej na grze światła i dźwięku scenografii umownej. Spektakle pędzące w zawrotnym tempie, wykorzystujące anarchistyczny potencjał śmiechu, groteskowe czy wręcz slapstickowe widowiska piętnujące narodowe mity uzupełnią przedstawienia refleksyjne, wnikające w psychologię intymnych relacji emocjonalnych. Przeciwwagi dla spektakli skrajnie wyestetyzowanych dostarczą przedstawienia paradydaktyczne, rozmontowujące zarówno oficjalne, jak i potoczne wyobrażenia związane z narodową tożsamością i zbiorową pamięcią.
Obok inscenizacji klasycznych dramatów zaprezentowane zostaną nowe formy: rewii politycznej, dramatu autotematycznego, montażu i adaptacji tekstu nieliterackiego, stanowiące nierzadko wynik pracy tandemu reżyser-dramaturg.
Teatr Powszechny w Łodzi
5 marca-6 kwietnia 2011 roku
