14 października 2011 r. w Warszawie przyznana została Nagroda Literacka m.st. Warszawy. Eustachy Rylski, Jarosław Mikołajewski, Joanna Papuzińska, Magdalena Stopa i Jan Brykczyński zostali laureatami Nagrody Literackiej m.st. Warszawy. Tytuł Warszawskiego Twórcy przypadł Januszowi Głowackiemu.
Janusz Głowacki, uhonorowany za całokształt twórczości, związany jest z Warszawą od dzieciństwa. Jak podkreślił przewodniczący jury Andrzej Makowiecki, Warszawa była scenerią wielu opowiadań Głowackiego, powieści Ostatni cieć, a tom wspomnień Z głowy doskonale oddaje atmosferę Warszawy lat 60. i 70. Po ogłoszeniu stanu wojennego Głowacki wyemigrował do USA, ale w latach 90. powrócił do Warszawy.
Obecnie dzieli czas pomiędzy dwa kontynenty, będąc wzorcowym egzemplarzem nowojorskiego warszawianina i warszawskiego nowojorczyka. Ulica Bednarska pozostaje jednak najmniejsza z małych ojczyzn Głowackiego – powiedział Makowiecki.
Nagrody dzielę na te, których nie otrzymałem i którymi głęboko gardzę, oraz na te, które otrzymałem i wysoko je cenię – wyznał Głowacki, dziękując za laur Warszawskiego Twórcy.
W kategorii prozatorskiej nagrodzono Na grobli Eustachego Rylskiego (Świat Książki) – opowieść o pisarzu uwikłanym w politykę, w którym można rozpoznać Jarosława Iwaszkiewicza, a w kategorii poetyckiej – tom Zbite szklanki Jarosława Mikołajewskiego (Wydawnictwo Literackie).
Wśród książek dla dzieci jurorzy wybrali Asiunię Joanny Papuzińskiej (wyd. Literatura i Muzeum Powstania Warszawskiego) – opowieść o wojnie widzianej oczami dziecka, a w kategorii edycja warszawska nagrodą uhonorowano Magdalenę Stopę i Jana Brykczyńskiego za “Ostańce” (Dom Spotkań z Historią) – album o najstarszych warszawskich kamienicach.
Nagroda Literacka Miasta Stołecznego Warszawy jest, w zamierzeniu inicjatorów, kontynuacją tradycji wyróżnienia o tej samej nazwie, przyznawanego w latach 1926-38. Pierwszym jego laureatem był najstarszy syn Adama Mickiewicza – Władysław, ostatnim zaś Leopold Staff (1938). Wśród laureatów tej nagrody są m.in. Wacław Berent (1929), Tadeusz Boy-Żeleński (1933), Pola Gojawiczyńska (1935), Maria Kuncewiczowa (1937).
Choć w okresie powojennym istniały w Warszawie nagrody literackie, nie było jednak konsekwencji ani w nazwie, ani w zasadach ich przyznawania. Zmieniło się to w roku 2008, kiedy po raz pierwszy przyznano Nagrodę Literacką Miasta stołecznego Warszawy w obecnej edycji.
