18 lipca, nakładem wydawnictwa W.A.B. ukazało się drugie wydanie zbioru opowiadań zatytułowanego Kalahari.
Opowiadanie tytułowe tomu to historia mężczyzny, który jedzie przez południowoafrykański busz w poszukiwaniu syna ciężko chorego na malarię. Oczywiście to nie tropikalna choroba wysuwa się w tekście na pierwszy plan, ale obcy, dziki i nieprzyjazny świat. Jest jeszcze druga Afryka – zmodernizowana. Wielkie miasto Johannesburg z wysokimi biurowcami stojącymi tuż obok dzielnic biedy, miasto, w którym apartheid nadal pozostał żywy. Warto tę rzeczywistość poznać, żeby ją choć trochę zrozumieć.
Albiński za zbiór opowiadań afrykańskich Kalahari otrzymał Nagrodę im. Józefa Mackiewicza oraz nominację do Nagrody Literackiej NIKE.
Wojciech Albiński jako student uczestniczył w 1956 roku w zakładaniu dwutygodnika literackiego Współczesność, na którego łamach publikował wiersze i krótkie formy prozatorskie. W 1963 roku wyemigrował z Polski, początkowo mieszkał w Paryżu i Genewie, po czym przeniósł się do Afryki. Przez wiele lat mieszkał w Botswanie i w RPA, gdzie pracował jako geodeta. Prawdziwy debiut pisarza miał miejsce dopiero w 2003 roku, kiedy ukazał się zbiór opowiadań afrykańskich Kalahari, za który Albiński otrzymał Nagrodę im. Józefa Mackiewicza i nominację do Nagrody Literackiej NIKE. Dotychczas wydał pięć książek, w tym Achtung! Banditen! (W.A.B. 2009), która była nominowana do nagród GDYNIA i ANGELUS, oraz Soweto – my love (W.A.B. 2012). Stałym tematem jego pisarstwa jest Czarny Ląd, historyczne i społeczne przemiany tego kontynentu. W swojej twórczości pisze o zderzeniu kultur, krwawych konfliktach plemiennych, apartheidzie i uprzedzeniach rasowych.
Wojciech Albiński, Kalahari
Wydanie II
Wydawnictwo W.A.B.
Premiera: 18 lipca 2012 roku
