Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej wzbogaciło swoją kolekcję o nowe rzeźby autorstwa Wacława Bębnowskiego.
Muzeum we Włocławku szczyci się wyjątkową pod względem jakości i ilości kolekcją rzeźb Wacława Bębnowskiego (1865-1945), którą w większości można oglądać na wystawie stałej w gmachu Zbiorów Sztuki przy ul. Zamczej. Kolekcja jest największym w Polsce zbiorem prac tego artysty, zawiera ponad sto różnorodnych przykładów bardzo eleganckich przedmiotów użytkowych noszących piętno jego stylu, a wśród nich ceramiczne wazy, wazony, patery z charakterystyczną secesyjną dekoracją – roślinną i figuralną.
Sztuka użytkowa była domeną artysty, zwłaszcza w czasie jego ponad czterdziestoletniego pobytu na Kujawach, dlatego też stanowi najbardziej liczną część włocławskiej kolekcji. Poza nią w kolekcji najważniejsze są rzeźby portretowe. Bębnowski zazwyczaj wykonywał je, w odróżnieniu od sztuki użytkowej, w jednym egzemplarzu i dość rzadko. Przez wiele lat udało się w muzeum zgromadzić niewielką ilość rzeźb portretowych, bowiem stanowiły one często cenne rodzinne pamiątki, z którymi właściciele nie chcieli się rozstawać.
W tym roku zbiory powiększyły się o dwa cenne dzieła – gipsowe popiersie Leona Wodzińskiego – właściciela Służewa z 1912 r. i płaskorzeźbiony medalion z wizerunkiem drugiej żony Wacława Bębnowskiego – Heleny z Durajskich z 1916 r. – portrety ważnych w życiu rzeźbiarza osób.
Pierwsza z rzeźb jest najstarszą w kolekcji muzealnej. Stylistycznie nawiązuje do wizerunków z galerii członków rodu Wodzińskich, którą rzeźbiarz wykonał w kościele parafialnym w Służewie w latach 1901-1911. Dla Wacława Bębnowskiego Leon Wodziński był osobą, która znacząco wpłynęła na jego losy – zatrudnił go do prac przy kościele służewskim, dzięki urządzeniu pracowni ceramicznej stworzył mu warunki do produkcji sztuki użytkowej, a później przyczynił się do jego osiedlenia w Aleksandrowie Kujawskim.
Kolejne z zakupionych do zbiorów dzieł to płasko rzeźbiony, terakotowy portret drugiej żony Wacława Bębnowskiego – Heleny z Durajskich. Ma kształt medalionu i przedstawia profil młodej kobiety z pofalowanymi włosami upiętymi w kok opadający na szyję. Wykonany został w roku ślubu Heleny i Wacława i stanowił szczególną pamiątkę dla ich jedynej córki Marii ( do jej śmierci w 1988 r.). Dotąd nigdy nie był wystawiany i publikowany.
Także w tym roku muzeum otrzymało cenny dar od spadkobierczyni spuścizny po Wacławie Bębnowskim w postaci fotografii, dokumentów i kart ze szkicownika rzeźbiarza. Wśród fotografii szczególnie ciekawe są zdjęcia rzeźb, dotąd nieznanych, fotografie artysty i jego żony. W zestawie dokumentów znalazł się m.in. Ausweis W. Bębnowskiego z 1942 r., korespondencja, m.in. listy od Wodzińskich ze Służewa, a także liczne zapiski i dokumenty związane z wystawianiem i sprzedażą rzeźb. Ciekawe, mimo złego stanu zachowania są kartki ze szkicownika z różnorodnymi pod względem tematyki rysunkami- postaci, projektów do rzeźb, szkiców zwierząt.
Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku
Ul. Juliusza Słowackiego 1a
