Od 12 września we Włoskim Instytucie Kultury w Warszawie będzie można oglądać wystawę 72r odcinek. Akwarele Lino Fiorito – Poezja Luigi Trucillo.
Spotkanie się dwóch osobowości i wrażliwości takich jak Luigi Trucillo i Lino Fiorito nie mogło nie zaowocować prawdziwym, artystycznym wydarzeniem, jakim będzie wystawa 72 odcinek, organizowana przez Włoski Instytut Kultury w Warszawie, której siedzibie znajduje się pod tym samym numerem ul. Marszałkowkiej i w czym należałoby, być może, doszukać się inspiracji (albo dedykacji) intrygującego tytułu.
Prezentowana wystawa stanowi zbiór oraz swoistą syntezą malarstwa i poezji. Jak wyznają jej autorzy, nie ma ona u podstaw określonej strategii twórczej, programowego zamysłu. Akwerele Lino Fiorito i wiersze Luigi Trucillo łączy pewna naturalna harmonia, wzajemnie dowartościujące zestawienie emocji. Lino Fiorito odkrył wiersze Luigi Trucillo, świadomie odszukał ich autora i tak między nimi nawiązała się przyjaźń. Stała się ona źródłem wielu wspólnych inspiracji i przedsięwzięć twórczych, których kulminacją było wydanie tomu poezji Polveri (1998), autorstwa Luigi Trucillo z ilustracjami Lino Fiorito.
Temat wystawy skupia się wokół postaci Owidiusza, starorzymskiego poety-wygnańca, jego wyobcowania tęsknoty, goryczy i wpatrywanie się w świat w poszukiwaniu sensu bytu. W tej postawie Lino Fiorito dopatrzył się tej symbiozy artystycznej z Luigim Trucillo, która zakreśla kolejne odcinki ich wspólnej drogi.
Lino Fiorito urodził się w Ferrarze w 1955 r., aktualnie mieszka w Neapolu i w Kolonii, gdzie znajduje się jego pracownia. Pracuje dla teatru, kina i sztuki audiowizualnej i scenicznej, przyczyniając się do powstania bardzo ciekawych i oryginalnych projektów. Ważne dla jego twórczości było spotkanie z Mario Martone, Angelo Curti, Andrea Renzi, Pasquale Mari, Daghi Rondanini, przyjaciółmi, z którymi stworzył grupę teatralną Falso Movimento. W latach ’80 brał udział jako scenograf i artysta w spektaklach: Tango Glaciale, Otello, Il desiderio preso per la coda, Coltelli nel cuore, Ritorno i Alphaville (1986), ostatnim spektaklu grupy. Ostatnio stworzył, sceny i kostiumy do La Boheme i Virgliena, w reżyserii Francisco Saponaro, dla teatru San Carlo, a dla grupy Scimone-Sframeli sceny do sztuki Giu, spektaklu który zadebiutował w czasie Festiwalu Colline Toscanesi. Jego prace były wystawiane Włoszech i za granicą. Aktualnie w galerii Widmem w Zurychu odbywa się wystawa jego obrazów.
Luigi Trucillo urodził się w Neapolu. Opublikował Navicelle (Cronopio 1995), ze wstępem Georgio Agamben, Polveri z ilustracjami Lino Fiorito (Cronopio 1998), Le amorose (Quodlibet 2004), Lezione di tenebra (Cronopio 2007), dzięki którym został ogłoszony super zwycięzcą nagrody Lorenzo Montano 2008. Zbiór jego poezji został przetłumaczony na język niemiecki i duński. Dzięki ostatniemu zbiorowi poezji, Darwin (Quodlibet 2009), wygrał Nagrodę Napoli w dziedzinie poezji 2009. W 2010 w Elliot pojawiło się napisane razem z Renato Benvenuto opracowanie tekstu Zaczarowanego fletu dla L’Orchestra di piazza Vittorio. Na wiosnę przyszłego roku ma się ukazać nakładem Mondadori jego pierwsza powieść.
72r odcinek. Akwarele Lino Fiorito – Poezja Luigi Trucillo.
Wernisaż: 12 września 2012 roku, godz. 18.00
Włoski Instytut Kultury
ul. Marszałkowska 72
Warszawa
