Od 7 stycznia w Galerii Bielszowickiej w Rudzie Śląskiej można oglądać wystawę fotografii Krzysztofa Łapki pt. Mitoraj w Krakowie.
Dziewięć lat temu, w dniach w dniach 17 października 2003 – 25 stycznia 2004, w zabytkowej scenerii Rynku Głównego w Krakowie, stanęło 14 monumentalnych rzeźb Igora Mitoraja. Był to jedynie fragment ekspozycji zorganizowanej przez Międzynarodowe Centrum Kultury, w którego salach wystawowych pokazanych zostało blisko 60 dzieł artysty. Po raz pierwszy w Polsce miała miejsce tak obszerna prezentacja prac wybitnego polskiego rzeźbiarza, którego dzieła znajdują się w najsłynniejszych kolekcjach Stanów Zjednoczonych, Japonii, Francji, Włoch, Wielkiej Brytanii, a światowe metropolie, takie jak: Mediolan , Rzym, Paryż, Londyn, Atlanta, Tokio zamawiają u Mitoraja dzieła na zabytkowe place i do nowoczesnych prestiżowych dzielnic.
Mitoraj jest jednym z nielicznych polskich artystów, którzy odnieśli tak spektakularny międzynarodowy sukces, jest zaliczany do grona najwybitniejszych współczesnych rzeźbiarzy. Artysta mieszka i tworzy we Włoszech, w Pietrasanta, gdzie wybrany został na honorowego obywatela miasta. Ta malownicza miejscowość leży koło Carrary, nieopodal kamieniołomów, które już Michałowi Aniołowi dostarczały materiału do marmurowych arcydzieł.
Zafascynowany pięknem greckiej i rzymskiej rzeźby, Igor Mitoraj tworzy figury starożytnych bogów, herosów, muz, tytanów. Ikar, Gorgona, Eros, Wenera, Hypnos – odlane w brązie, odkute w marmurze monumentalne figury o klasycznych proporcjach. A jednak nie są to dobrze znane nam antyczne rzeźby. Mitoraj poddaje te swoje częściowej destrukcji, mamy oto: popękane torsy, fragmenty pogruchotanych gigantycznych głów, bezgłowe popiersia, części figur, zabandażowane ciała, czy wydrążone sylwetki. Patrzymy raczej na relikty posągów niż fragmenty ciał. To okaleczone piękno dla jednych jest wyrazem nostalgii za utraconą Arkadią, inni widzą w tym krytykę współczesnej cywilizacji i przestrogę zarazem przed jej niszczącą siłą i ułomnością człowieka.
Igor Mitoraj urodził się w 1944 r. Po ukończeniu Liceum Plastycznego w Bielsku-Białej wstąpił w 1963 na Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie studiował malarstwo pod kierunkiem Tadeusza Kantora. Od roku 1968, kiedy opuścił kraj, poświęcił się przede wszystkim rzeźbie. Pierwsza indywidualna wystawa w roku 1976 w paryskiej Galerie La Hune była ogromnym sukcesem, a prace artysty, znalazły uznanie nie tylko w oczach publiczności, ale także wśród krytyków. Z kolei wystawa w New York Academy of Art w 1989 roku wzbudziła zachwyt amerykańskich znawców i krytyków sztuki. Wydarzeniami na skalę światową były wystawy we Florencji w Ogrodach Boboli w roku 1999 oraz w Muzeum Olimpijskim w Lozannie w roku 2001. Jego prace znajdują się w kilkudziesięciu muzeach, fundacjach i siedzibach największych korporacji na świecie.
Krzysztof Łapka urodził się w 1963 r. w Brzezinach. Animator sztuki fotografii, fototerapeuta, czasami fotograf. Autor kilku wystaw indywidualnych i uczestnik kilku wystaw zbiorowych. Pomysłodawca i współorganizator Ogólnopolskiego Festiwalu Fotografii Otworkowej (OFFO). Otrzymał nagrodę Prezydenta Miasta Rybnika w dziedzinie kultury. Prowadzi dwie galerie fotografii w Domu Kultury Chwałowice. Pracuje i mieszka w Rybniku.
Krzysztof Łapka, Mitoraj w Krakowie
Wernisaż: 7 stycznia 2013 roku
Wystawa potrwa do 31 stycznia 2013 roku
Galeria Bielszowicka, Dom Kultury w Rudzie Śląskiej – Bielszowicach
ul. Kokota 170
Ruda Śląska
