Od 8 lutego w Galerii Sztuki Współczesnej w Przemyślu można oglądać wystawę prac Grzegorza Frydryka pt. O nieustannej modlitwie.
Grzegorz Frydryk podejmuje w cyklu swych prac zatytułowanym O nieustannej modlitwie tematy niełatwe, bo z kręgu tzw. kwestii zasadniczych. Powraca do nich obsesyjnie z poczuciem tęsknoty, ale też pewnego rodzaju uzależnienia. Każde z nich działa jak lekarstwo na udrękę i dlatego jakby podawane są cyklicznie i w odpowiednio niewielkich dawkach. Uspokajają swym rytmicznym powracaniem, jakby powtarzalnością tych samych elementów składowych. Są niczym kołysanie łagodnej morskiej fali. Zachęcają do pracy nad sobą, który to proces wiąże się z nawrotami i z ciągłym przyglądaniem się własnej osobie, prywatnym doświadczeniom i myślom, nawet ze świadomością, że proces ten może być bolesny. Wyobraźnia Frydryka krąży gdzieś pomiędzy cielesnością, konkretem zdarzeń, osób i sytuacji, a wymiarem metafizycznym, czy wręcz mistycznym. Chociaż niewątpliwie swoje miejsce odnajduje w sztuce, a wszędzie poza nią jest tylko gościem.
Artysta nie tworzy jakichś wyczarowanych krain, w których koniecznie chcielibyśmy zamieszkać, lecz raczej próbuje dać wyraz poczuciu osamotnienia, silnie akcentując podmiotowość doznań. Wyraźnie w obcowaniu z poszczególnymi kompozycjami daje się odczuć autentyczność inspiracji i realizacji, co z kolei powoduje, że widz odnosi wrażenie współuczestniczenia w czymś głęboko prywatnym i osobistym. Plastyczny ten dotyk pozostawia nadzwyczaj sugestywne wrażenie i łagodzi poczucie goryczy, niemożności spełnienia, przemijalności.
Prace te są jakby muśnięciami, dotknięciami, zapisami obserwacji, które mimo swej ulotności, pozwalają docierać do sedna życia, które jednak (i życie i jego sens) wciąż umyka. Stąd właśnie poczucie braku, konieczność dopowiadania, ale też mądra wstrzemięźliwość samego artysty w posługiwaniu się możliwościami technicznymi własnej sztuki. Kompozycje te puentują się w ten sposób, że za każdym razem wywołują coś na kształt wewnętrznego zaniemówienia, kiedy pozostają już tylko głębokie emocje, czucie i niemożność ich dyskursywnego opowiedzenia.
Grzegorz Frydryk urodził się w 1976 roku w Rzeszowie. W latach 1997 – 2002 odbył studia w Instytucie Sztuk Pięknych Uniwersytetu Rzeszowskiego. Uzyskał dyplom w 2002 roku w Pracowni Malarstwa prof. Ireny Popiołek –Rodzińskiej oraz w Pracowni Grafiki prof. Andrzeja Pietscha. Od 2006 roku pracuje jako asystent w Zakładzie Grafiki Warsztatowej na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego. W 2012 roku doktorat na Wydziale Grafiki ASP w Katowicach. Udział w około 40 wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Laureat nagród i wyróżnień.
W 2011 roku Nagroda Dyrektora Galerii Sztuki Współczesnej w Przemyślu w konkursie Obraz, Grafika, Rysunek, Rzeźba Roku, BWA Rzeszów. Wyróżnienie regulaminowe, II Gdyński Przegląd Grafiki Sport w grafice GDYNIA 2011. W 2006 roku kwalifikacja grafiki do bibliofilskiego wydania Pisma Świętego, Poznań. W 2004 Nagroda Wojewody Podkarpackiego w konkursie Obraz, Grafika, Rysunek, Rzeźba Roku, BWA Rzeszów. Zajmuje się malarstwem, grafiką i rysunkiem. Autor opracowań graficznych książek i tomów poetyckich. Członek stowarzyszenia literacko – artystycznego Fraza.
Dr Jan Wolski
Grzegorz Frydryk, O nieustannej modlitwie
Wernisaż: 8 lutego 2013 roku, godz. 18.00
Wystawa potrwa do 5 marca 2013 roku
Galeria Sztuki Współczesnej
ul. T. Kościuszki 3
Przemyśl
