Nakładem Wydawnictwa Krytyki Politycznej ukazało się niewydane dotychczas dzieło Czesława Miłosza Góry Parnasu. To nie tylko kolejny rozdział wielkiej realistycznej powieści, którą laureat Nagrody Nobla pisał przez całe życie. To także ewenement gatunkowy w jego twórczości – powieść science-fiction, a przy tym jeden z najważniejszych tekstów dotyczących kryzysu współczesnej cywilizacji.
Pisana w końcu lat 60. powieść ukazuje apokaliptyczny świat przyszłości, która właśnie staje się teraźniejszością – science-fiction chwyta rzeczywistość trafniej i bardziej wnikliwie niż niejedna tradycyjna powieść społeczna czy polityczna. Autobiograficzne aluzje i liczne odniesienia do epoki (od Freuda i Herberta Marcuse, przez rewoltę roku 1968 aż po kościelne aggiornamento i Jana XXIII) składają się na gorzki, utrzymany w duchu Huxley’owskiego Nowego wspaniałego świata raport ze stanu naszej cywilizacji. W poczuciu kryzysu powieściowej formy w XX wieku, Miłosz świadomie i celowo nie ukończył swego dzieła. Pozostawił nam jednak otwarte pytanie o możliwość świata lepszego niż jest – i nadzieję, że możliwa jest wiara w świecie bez Boga. Wiara w samą możliwość – w coś, czego nie ma, ale stać się może. Góry Parnasu ukazują świat zatomizowanych jednostek, pogrążonych w obsesyjnym zabijaniu czasu, bez zdolności do empatii, a nawet wzajemnej komunikacji idei. Zarządzani przez technokratyczną kastę uprzywilejowanych, bohaterowie miotają się między konformizmem pozbawionej sensu konsumpcji, nihilistycznym terrorem a samobójstwem.
Gdyby Miłosz dokończył Góry Parnasu, wyszłaby mu powieść wyprzedzająca światowe science fiction o ćwierć stulecia.
Wojciech Orliński, Gazeta Wyborcza
Autorem wstępu do książki jest Sławomir Sierakowski. Publikację dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Czesław Miłosz, Góry Parnasu
Premiera: luty 2013 roku
Wydawnictwo Krytyki Politycznej
