23 kwietnia, podczas uroczystej gali w Pałacu Rzeczypospolitej, ogłoszono laureatów VII edycji Nagrody Literackiej m.st. Warszawy.
W kategorii Literatura piękna – proza wyróżniony został Ignacy Karpowicz za książkę Ości (Wydawnictwo Literackie).
W kategorii Literatura piękna – poezja wyróżniony został Tadeusz Dąbrowski za tomik Pomiędzy (Wydawnictwo a5).
W kategorii Literatura dziecięca – tekst i ilustracje wyróżnieni zostali: Przemysław Wechterowicz (tekst) oraz Emilia Dziubak (ilustracje) za książkę Proszę mnie przytulić (Agencja Edytorska Ezop).
W kategorii Edycja warszawska wyróżniona została Joanna Rolińska za książkę Rozmowy o dzieciństwie (Burda Książki – dawne G+J Książki).
W kategorii Warszawski Twórca uhonorowany został Wiesław Myśliwski.
Nagroda Literacka m.st Warszawy jest kontynuacją chwalebnej tradycji wyróżnienia o tej samej nazwie, przyznawanego w latach 1926–38. Pierwszym jego laureatem był najstarszy syn Adama Mickiewicza – Władysław, ostatnim zaś (przed II Wojną Światową) Leopold Staff (1938). Nagrodą tą wyróżniono również twórców tak wybitnych jak Wacław Berent (1929), Tadeusz Boy-Żeleński (1933), Pola Gojawiczyńska (1935), Maria Kuncewiczowa (1937). W okresie powojennym istniały w Warszawie nagrody o podobnym charakterze, nie było jednak konsekwencji ani w nazwie, ani w zasadach ich przyznawania. Spośrod nazwisk laureatów nagród powojennych warto przypomnieć m.in. Mirona Białoszewskiego, Kazimierza Brandysa, Ernesta Brylla, Juliusza Wiktora Gomulickiego, Hannę Januszewską czy Jerzego Waldorffa.
Nagroda Literacka m.st. Warszawy
23 kwietnia 2014 roku
