Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem zaprasza na wieczór poświęcony Sławie Pruszyńskiej, od dziesięcioleci całkowicie zapomnianej poetki epoki Młodej Polski. Spotkanie odbędzie się w 70. rocznicę jej śmierci – 7 stycznia o godz. 17.00 w Muzeum Stylu Zakopiańskiego w willi Koliba.
Stanisława Pruszyńska, potocznie Sława, znana też pod pseud. Edwarda Rawiczówna, urodzona w 1888 r. (?) w majątku Kozarynówka, parafia Rzyszczów, powiat kaniowski (dziś Ukraina), zmarła 7 stycznia 1945 roku w Zakopanem. Bywała pod Giewontem od 1903 roku, a od 1922 mieszkała tam prawie stale, pod koniec pod przybranym nazwiskiem Stanisława Rupniewska. W latach 1904–1906 korespondowała ze Stefanem Żeromskim (zachowały się odpisy jego listów); ok. 1908–1909 była żoną Feliksa Gwiżdża, wykształconego Podhalanina, poety i dramaturga.
Opublikowała trzy tomiki swych wierszy: Poezje (Warszawa 1905), Najdalszym (Kraków 1907), Tęcze pogody (Warszawa 1922), które zostały bardzo dobrze przyjęte przez krytykę. Utwory Sławy Pruszyńskiej, wśród których można odnaleźć poświęcone tematyce tatrzańskiej i zakopiańskiej, ukazywały się także w czasopismach warszawskich i zakopiańskich. Jej oryginalna twórczość poetycka i translatorska z lat międzywojennych zachowała się w większości w rękopisach i czeka na wydanie.
Śnieg
Śnieg – śnieg, co w górach jest najbardziej cichy
I bielszy niźli w jakiej stronie świata –
Szemrzące włosy splata i rozplata…Śnieg – śnieg, co w górach jest najbardziej cichy
I bardziej słodkim jest w każdym powiewie,
Wie o błąkaniu wiele – lub nic nie wie…Wzbudza – i tęsknot wchłania wciąż przepychy
I ponad wszelki ból miękko wyrasta –
Zbytecznym zda się w ciemnej próżni miasta.Śnieg – śnieg, co w górach jest najbardziej cichy
Spotkanie poprowadzi dr Jan Skłodowski.
Znad Dniepru pod Tatry – Sława Pruszyńska
7 stycznia 2015 roku, godz. 17.00
Muzeum Stylu Zakopiańskiego w Zakopanem
