W połowie kwietnia Biuro Literackie przedstawi kolejną propozycję antologijną – tom Szyby są cienkie, w którym znajdą się wiersze pięciu poetów szwajcarskich w przekładach pięciu poetów polskich.
W tradycji publikowania przez Biuro Literackie ważnych książek przekładowych będzie to, po tłumaczeniu prozy Giovanniego Catellego, drugi w historii wydawnictwa przypadek sięgnięcia po literaturę włoskiego obszaru językowego, tym razem nie bezpośrednio z Włoch, lecz z włoskojęzycznych kantonów Szwajcarii.
Zapowiadany tom to nie antologia, ale coś więcej. Szyby są cienkie stanowią z jednej strony próbę przedstawienia panoramy szwajcarskiej poezji języka włoskiego, a przynajmniej jej średniego pokolenia (z wyjątkiem Yariego Bernasconiego wszyscy tłumaczeni poeci urodzili się w latach 70.), z drugiej zaś platformę interesującego dialogu polskich i szwajcarskich pisarzy.
Początki tego pomysłu sięgają jeszcze 2012 roku, kiedy to na festiwalu literackim Babel, odbywającym się w szwajcarskiej Bellinzonie, gościem honorowym była Polska. Jedną z inicjatyw w jego obrębie była publikacja antologii […] jako owocu literackiego spotkania pięciu poetów polskich z pięcioma poetami szwajcarskimi i włoskimi. Tom z polskimi wierszami w tłumaczeniach szwajcarskich autorów ukazał się nakładem wydawnictwa Edizioni Casagrande.
W zapowiadanej obecnie antologii Fabiano Alborghetti, Yari Bernasconi, Vanni Bianconi, Matteo Campagnoli i Massimo Gezzi przybliżeni zostaną polskim czytelnikom dzięki, odpowiednio, Maciejowi Woźniakowi, Natalii de Barbaro, Joannie Wajs, Jackowi Dehnelowi i Radosławowi Kobierskiemu.
Różnorodność dykcji poetyckich, jakimi posługują prezentowani poeci, rozpięta jest między przypominającymi kroniki kryminalne utworami Fabiana Alborghettiego a przykładami czerpania z twórczości Josifa Brodskiego u Mattea Campagnolego czy echami W.H. Audena w twórczości Vanniego Bianconiego. Kolejny z poetów, Yari Bernasconi, w swoich wierszach zwraca się przede wszystkim w stronę detalu, co łączyć należałoby zapewne z wpływami takich autorów jak Giorgio Orelli czy Fabio Pusterla. U Massima Gezziego znaleźć można natomiast ślady czerpania z włoskiej poezji Vittoria Sereniego i Eugenia Montalego.
Na tle innych literatur europejskich wiersze szwajcarskich poetów języka włoskiego brzmią świeżo i odrębnie, choć tak wyraźne widać w nich wpływ tradycji poezji szwajcarskiej, włoskiej i anglosaskiej. Nie można też wpisać ich wszystkich w obręb jednego nurtu czy stylu, sposób przetwarzania owej tradycji jest bowiem odmienny u każdego z prezentowanych poetów. Co jednak charakterystyczne dla większości – wiersze uciekają od społecznego zaangażowania, unikają polityki i publicystyki, kierują się natomiast w stronę doświadczania rzeczywistości i historii, w interesujący sposób zdolne są do spojenia wielkiej tradycji języka włoskiego z oddechem współczesności.
Redaktorami przygotowywanej antologii Szyby są cienkie są Matteo Campagnoli, Jacek Dehnel – pomysłodawcy przedsięwzięcia – oraz Justyna Hanna Orzeł. Projekt został zrealizowany dzięki wsparciu Szwajcarskiej Fundacji dla Kultury Pro Helvetia, Babel Festival di letteratura e traduzione i Fondation Jan Michalski pour l’Ecriture et la Littérature.
Do tej pory w Biurze Literackim ukazały się antologie z tłumaczeniami m.in. poetów czeskich (Maść przeciw poezji), iberoamerykańskich (Umocz wargi w kamieniu), ukraińskich (Wiersze zawsze są wolne), węgierskich (Węgierskie lato) czy francuskich (Na szali znaków).
Szyby są cienkie. Szwajcarskie wiersze włoskojęzyczne w przekładzie polskich poetów
Premiera: kwiecień 2015 roku
Biuro Literackie
