Dziś, w wieku 86 lat, zmarł węgierski pisarz Imre Kertész, laureat Nagrody Nobla w 2002 roku „za pisarstwo, które wynosi doświadczenia jednostki ponad przeciwieństwa brutalnej historii”.
Kertész urodził się w 1929 roku w rodzinie żydowskiej. W wieku 15 lat został wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, a następnie przetransportowany do Buchenwaldu. Te doświadczenia znacząco wpłynęły na jego twórczość literacką. W latach 70. powstała książka Los utracony, w której autor opisał historię młodego chłopca wywiezionego z rodzinnego Budapesztu do obozów koncentracyjnych na terenie Polski i Niemiec. Książka jest pierwszą częścią trylogii o „ludziach bez losu”; tytuły pozostałych tomów to Fiasko i Kadysz za nienarodzone dziecko.
Po wojnie Kertész powrócił na Węgry. Początkowo pracował jako dziennikarz, a w latach 50. poświęcił się wyłącznie pisaniu i tłumaczeniom (m.in. Nietzschego, Freuda, Wittgensteina). Jest autorem książek takich jak: Angielska flaga, Dziennik galernika, Ja, inny. Kronika przemiany, Język na wygnaniu czy Dossier K.
Oprócz Literackiej Nagrody Nobla pisarz otrzymał wiele innych węgierskich i zagranicznych nagród.
Imre Kertész
1929–2016
