Jaka była wiedza mieszkańców ziem polskich na ich własny temat u schyłku średniowiecza? Czy wykształcili w sobie świadomość przynależności do wspólnoty mieszkańców? Odpowiedzi mają dla nas Wydawnictwa Drugie w książce Henryka Samsonowicza My o sobie. Portret własny mieszkańców ziem polskich u schyłku średniowiecza. Książka trafiła już na półki polskich księgarń.
Od kiedy określano tożsamość ludzi, definiowano siebie poprzez przynależność do zbiorowości, która jednostkom dawała poczucie bezpieczeństwa, zapewniała im miejsce w ówczesnym świecie? Innymi słowy – jak przedstawiali się ci ludzie? Czy czuli się częścią wspólnoty, określanej przez nazwę? A jeśli tak, to jak ta nazwa brzmiała? Czy możemy odtworzyć ankietę personalną naszych przodków, zważywszy na stan dostępnych źródeł i treści w nich zawarte? Zwłaszcza że często – z rozmaitych powodów – ich opowieść o sobie była podszyta zmyśleniem. Autor, z właściwą sobie przenikliwością, a jednocześnie „lekkością” wywodu, buduje pomost między rzeczywistością społeczną sprzed paru wieków, a tą teraźniejszą. W końcu w ostatnich latach tożsamość narodowa czy obywatelska znowu stała się przedmiotem dyskusji i sporów.
Henryk Samsonowicz (ur. 1930) – historyk mediewista, profesor Uniwersytetu Warszawskiego (1980–1982 rektor); członek Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności. W latach 1989–1991 minister edukacji narodowej. Kawaler Orderu Orła Białego. Zajmuje się historią średniowieczną Polski i Europy. Autor m.in.: Historii Polski do roku 1795, Złotej jesieni polskiego średniowiecza, Szkiców o mieście średniowiecznym.
Henryk Samsonowicz, My o sobie. Portret własny mieszkańców ziem polskich u schyłku średniowiecza
Premiera: 9 października 2017 roku
Wydawnictwa Drugie
