Fundacja Archeologia Fotografii w ramach projektu Żywe archiwa tym razem do współpracy zaprosiła Grupę Centrala. Małgorzata Kuciewicz i Simone de Iacobis na co dzień tworzą projekty architektoniczne i artystyczne, mające swoje korzenie w XX wiecznej awangardzie. Z perspektywy badaczy, projektantów, autorów rekonstrukcji historycznych wystaw spojrzeli na archiwum projektanta, grafika, plakacisty i fotografa Wojciecha Zamecznika.
Na ekspozycji w galerii na Chłodnej 20 pokazują nie tylko, jak współczesne było myślenie o budowaniu wystaw w latach 60. Ukazują też, jak realizacje Zamecznika rezonują z ich własnymi koncepcjami dotyczącymi sztuki kreowania przestrzeni – publicznej, galeryjnej czy ekspozycyjnej.
Na wystawę opracowali architekturę, powtarzającą rozwiązania z wystawy Wiek Oświecenia w Polsce z 1951 roku, którą Zamecznik zaprojektował wspólnie z Maurycym Stryjeckim. W tak zaaranżowanej przestrzeni mówią o podstawowych elementach konstruowania wystaw, to znaczy o choreograficznym wymiarze przestrzeni, anonsie plastycznym, fotofryzie, etelażu i reliefie przestrzennym. Do zobrazowania tych pojęć wybrali projekty, makiety i szkice z archiwum Zamecznika, m. in. projekty Pawilonu Węgla z 1948 roku, czy wystawy z Międzynarodowych Targów z Mediolanu z 1958 roku.
Sami o doświadczeniu w pracy nad Polem widzenia piszą tak:
Analizując materiały archiwalne dotyczące projektów wystaw autorstwa Wojciecha Zamecznika – realizowanych samodzielnie lub wraz ze współpracownikami, możemy odczytać cały repertuar rozwiązań przestrzennych i plastycznych, które miały wzmacniać „doświadczenie” ekspozycji. „Zamecznikowe” wystawiennictwo eksperymentowało z charakterem przestrzeni, równoważąc jego funkcje informacyjne i estetyczne. Mnożąc środki artystyczne, którymi „atakowała” wystawa starano się wpływać na poszerzenie zdolności percepcyjnych zwiedzających. Zamecznik, podobnie jak jemu współcześni, za każdym razem chciał uzyskać inną sumę wrażeń, inny charakter całości. „Pole widzenia” rozszerzano dzięki trójwymiarowości oprawy, łączeniu grafiki, fotografii i malarstwa w całość zmieniającą się / doświadczaną w „ruchu” – dzięki przemieszczaniu się widza, a nie, jak często dzisiaj, w oparciu o ruchomość multimediów. Dziś możemy domyślać się “fabuły” tych doświadczeń. Próbować zrekonstruować kolejne relacje widz-obiekt, obiekt-oprawa, a przede wszystkim relację widz-widz. Tę ostatnią można obserwować na niektórych z zachowanych zdjęć, ukazujących zwiedzających, jako element kompozycji, składową w ruchu. Wydobyte z archiwum szczególnie cieszą – czarno-białe fotografie dokumentalne i zestawienie ich z barwnymi projektami. Pokazane razem pozwalają rekonstruować w wyobraźni wystawy tak jak projektował je Zamecznik i jak doświadczali widzowie – w kolorze. Przedstawiamy nasze odczytania „gramatyki wystaw”, której również to archiwum nas uczy, nasze subiektywne skojarzenia oraz pojęcia, które wierzymy, warto przywracać.
Pole widzenia. Grupa Centrala
Otwarcie: 19 kwietnia 2018 roku, godz. 19.00
Czas trwania: od 20 kwietnia do 27 maja 2018 roku
Galeria Fundacji Archeologia Fotografii w Warszawie
