Warszawa okresu Polski Ludowej to nie tylko odbudowa miasta sprzed wojny, ale przede wszystkim czas tworzenia jego nowego oblicza. Budowa zarówno nowych obiektów mieszkaniowych, jak i użyteczności publicznej, propagandowo należała do najistotniejszych inicjatyw nowej władzy.
Przyjrzymy się, jak idee architektów niejednokrotnie mierzyły się z rzeczywistością i co z projektów powstających na deskach kreślarskich udawało się zrealizować. Temat architektury okresu Polski Ludowej jest istotny szczególnie dziś, gdy coraz więcej obiektów z lat 1945–1989 znika z przestrzeni miasta.
Program wykładów:
Handel i architektura 24 września, godz.18.30
Pierwszym powojennym domem towarowym dostępnym dla wszystkich warszawiaków, był otwarty 22 lipca 1951 roku Centralny Dom Towarowy. Po nim nastąpił intensywny rozwój przestrzenni handlowych, które z luksusowych przedwojennych oaz stały się powszechnie dostępnym dobrem. Powstające po odwilży pawilony i domy handlowe odznaczały się nowoczesną konstrukcją, kusząc przechodniów wielkimi przeszklonymi wystawami, jak w Pawilonie Cepelii czy Chemii. Nowością był także Supersam, pierwszy sklep samoobsługowy.
Sport i architektura 22 października, godz. 18.30
Osiągnięcia polskich sportowców na arenie międzynarodowej były przedmiotem propagandy sukcesu i dumy narodowej w okresie Polski Ludowej. Inwestycje w obiekty sportowe odzwierciedlały ambicje władz w tej sferze, jak np.: budowa Stadionu Dziesięciolecia jako obiektu olimpijskiego czy skoczni narciarskiej na potrzeby V Światowego Festiwalu Młodzieży i Studentów.
Kościół i architektura 26 listopada, godz. 18.30
Uzyskanie zgody na budowę kościołów rzymskokatolickich w Polsce Ludowej aż do lat 70. było niezwykle trudne. Zmieniło się to dopiero w epoce Edwarda Gierka. Mimo to każda budowa była wielkim wysiłkiem społecznym i swoistą kontestacją działań ateistycznej władzy. W Warszawie, jednym z obiektów, o które walka trwała najdłużej, była świątynia na Ursynowie. Powstające u schyłku lat 70. i początkach 80. kościoły były także pierwszymi zwiastunami postmodernizmu w architekturze polskiej.
Prowadząca: Ewa Perlińska-Kobierzyńska jest historyczką architektury, opiekunką merytoryczną zbiorów rysunku architektonicznego Muzeum Warszawy. Zajmuje się architekturą polską XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem środowiska warszawskiego w okresie dwudziestolecia i czasu odbudowy.
Warszawa po wojnie – nowe oblicze miasta
Od 23 lipca do 26 listopada 2018 roku
Centrum Interpretacji Zabytku
Warszawa
