Irakli Dzneladze, Emocje – Wystawa w Galerii FOTO-GEN

Irakli Dzneladze urodził się 11 listopada 1986 roku na wybrzeżu Morza Czarnego w Batumi, stolicy Autonomicznej Republiki Adżarii wchodzącej w skład Republiki Gruzińskiej. Wyłączając okres pierwszych studiów oraz licznych wyjazdów stypendialnych i projektów fotograficznych realizowanych poza granicami kraju, całe swoje życie prywatne i zawodowe związał z rodzinnym miastem.

Po ukończeniu gimnazjum teologicznego kontynuował naukę w Akademii Sztuk Pięknych im. Rericha w Petersburgu, gdzie ukończył Wydział Malarstwa i Konserwatorstwa. To tam po raz pierwszy zainteresował się fotografią i dziennikarstwem; po pobycie na artystycznych studiach w Rosji kontynuował naukę na wydziale dziennikarstwa Uniwersytetu im. Szoty Rustaweli w Batumi. Oba kierunki studiów Dzneladze znalazły zastosowanie w jego twórczości artystycznej. W sferze praktyki artystycznej jest to wyczucie plastyczne i często „malarskie” operowanie kolorem i światłem w realizacjach fotograficznych, zaś w obrębie treści daje znać o sobie dziennikarska wrażliwość i zainteresowanie tematami zaangażowanymi społecznie, jak również budząca respekt wypracowana umiejętność poruszania się z kamerą w centrum szczególnie newralgicznych wydarzeń.

Poza dominującymi cyklami o charakterze dokumentu (wykonywanego równolegle na potrzeby artystyczne i zawodowe) szczególną uwagę poświęca fotografii inscenizowanej. Artysta zajmuje się także filmem, malarstwem i dedykowanymi przestrzeni publicznej obiektami, najczęściej o fotomedialnej proweniencji. Dzneladze w swoim dorobku artystycznym posiada kilkadziesiąt wystaw indywidualnych i zbiorowych o randze ogólnokrajowej i międzynarodowej. Od 2014 roku jest jednym z twórców i kuratorów międzynarodowego festiwalu fotografii Odessa / Batumi Photo Days, ale także jest jednym z założycieli, a obecnie dyrektorem Contemporary Art Space w Batumi, które pełni funkcję największego centrum sztuki współczesnej w Adżarii. Bez wątpienia można zatem stwierdzić, że Irakli Dzneladze jest postacią powszechnie znaną w kulturalnym świecie Batumi, Adżarii i całej Gruzji. Jest  artystą znanym również publiczności Galerii FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu, a to za sprawą dwóch wystaw zbiorowych, zrealizowanych w ramach interdyscyplinarnego Polsko-Gruzińskiego Festiwalu Kultury. Pierwsza z nich to grupowa ekspozycja pt.  “Dialog obrazów” w której poza pracą koncepcyjną nad całym projektem, brał również udział jako artysta. W drugiej wystawie zaprezentował się jako animator gruzińskiej kultury, kuratorując ekspozycję „Fragmenty Gruzji”, będącą jedną z największych prezentacji współczesnej fotografii gruzińskiej, jakie zorganizowano na terytorium Polski.

Na prezentowaną obecnie wystawę Iraklego Dzneladze składa się kilkadziesiąt fotografii pochodzących z kilku najważniejszych cykli artysty z ostatnich lat opatrzonych wspólnym tytułem „Emocje”. Tytuł ten wydaje się najbardziej adekwatny, choć z pozoru może wydać się kontrowersyjny, bo przecież główny nurt zainteresowań Dzneladze wyrasta z reportażu. Z teoriopoznawczej definicji tego gatunku dziennikarskiego wynika, że reportaż winien cechować się wiernością przekazu wobec przedmiotu narracji, rzetelnością i obiektywizmem, wymaga zatem od jego twórcy szczególnie racjonalnej postawy i uwagi, zaś emocja jest znacznym poruszeniem umysłu, w dodatku implikującym reakcyjny aspekt działaniowy. Rodzi się pytanie, czy obie te rzeczywistości – emocjonalna i narracyjna są wobec siebie opozycyjne, czy przeciwnie – komplementarne. Obie odpowiedzi są właściwe. Szczególnie w dobie współczesnej, a więc w czasach definiowanych przez rewolucję teleinformatyczną, nagminnie zaciera się pozornie nieprzekraczalna granica między przekazem informacyjnym a emocjonalnym. W przypadku artystycznych komunikatów Dzneladze informacja jest wtórna zarówno wobec emocji, które z tejże informacji wynikają, jak i, jeśli nie przede wszystkim, wynikają one z emocjonalnego postrzegania i przeżywania świata przez artystę. Widz dowiaduje się z nich przede wszystkim o emocjach obserwatora i uczestników utrwalonych na fotografiach zdarzeń. I to niezależnie od tego, czy dotyczy to sennych zdarzeń na gruzińskiej prowincji, czy na rozświetlonej promenadzie roztańczonego kurortu, czy też uchwyconych z perspektywy pierwszej linii frontu kijowskiego Majdanu.