22 listopada 2011 roku o godzinie 19.00 w Muzeum Narodowym w Gdańsku zostanie otwarta wystawa Czego nie wolno. Etyka w fotoreportażu.
Wystawa zawiera blisko siedemdziesiąt fotografii reportażowych dokumentujących trudne warunki życia w wyniszczonym wojną Afganistanie i ubogich ośrodkach dla uchodźców w Polsce. Prezentowane prace są idealnym kontekstem dla refleksji nad etyczną stroną tworzenia fotografii reporterskiej.
Szczególnie ciekawym jest fakt pracy fotoreporterów działających na zlecenie organizacji pomocowych, przykładem bardzo świadomie prowadzonej polityki w tym zakresie jest działalność Polskiej Akcji Humanitarnej.
O zagadnieniach związanych z tym tematem i o istnieniu kodeksu postępowania w zakresie informowania i przedstawiania w obrazach innych krajów opowiedzą autorzy fotografii Olga Mielnikiewicz i Jan Grabek w rozmowie z trójmiejskimi fotoreporterami prasowymi. Rozmowę poprowadzi reżyser Przemek Młyńczyk (prezes Fundacji Młodego Kina), który odniesie się także do kwestii etyki w reklamie filmowe.
Wystawa fotografii Olgi Mielnikiewicz, podróżniczki i edukatorki, skupia się na ludziach i przyrodzie Afganistanu. Autorka spędziła blisko rok na misji edukacyjnej PAH i blisko współpracowała z mieszkańcami tego wyniszczonego wojną i naznaczonego piętnem terroryzmu kraju. Wśród jej fotografii wiele jest portretów dzieci i kobiet, ale także surowej natury.
Powagę i dramatyczne napięcie zarejestrowanych scen łagodzą barwne odcienie codzienności, bazary, wnętrza domów i strojów. Podtrzymywane choćby w namiastce jako wspomnienie świetności Afganistanu. Zdjęcia które prezentuje na wystawie, zostały wykonane podczas pobytu w Afganistanie w 2008-2009 r. podczas pracy i w czasie wolnym, w Kabulu oraz górskich wioskach w prowincjach Parwan, Kapisa, Pandższir za zgodą fotografowanych osób.
Ciekawym kontekstem dla prezentacji Mielnikiewicz, są czarno-białe losy przypadkowych mieszkańców Polski w pracach Jana Grabka. Cykl fotograficzny Polska. Ziemia Obiecana? prezentuje realia życia przymusowych emigrantów w naszym kraju. Przez ostatnie miesiące autor odwiedzał różne ośrodki dla uchodźców, w których rejestrował codzienność przebywających tam osób.
Fotografie Grabka pokazują stan zawieszenia, w jakim znaleźli się mieszkańcy tych miejsc. Mamy wrażenie, że nikt nie jest tu naprawdę, gdyż oczekiwanie stało się dominującym elementem codziennej egzystencji. Autor wypowiada się w imieniu swoich bohaterów.
W przejmujących fotografiach zobaczymy więc ciężką atmosferę życia emigrantów, których poczucie wyobcowania zasadza się nie tylko na braku możliwości komunikacji ale i odmiennych zwyczajach życia. Pozbawieni swojego naturalnego otoczenia, stłoczeni na małych przestrzeniach mieszkalnych wegetują bez prawa do pracy, szans na obywatelstwo polskie, edukacji językowej. Tylko dzieci są w stanie cieszyć się chwilą.
Muzeum Narodowe
ul. Grobla I 8/11
Gdańsk
