Do 26 lipca 2009 roku potrwa w Muzeum Narodowym w Krakowie wystawa Weegee. Z kolekcji Hendrika Berinsona. Wszystkie zdjęcia Weegee’ego pochodzą z prywatnej kolekcji Hendrika Berinsona, właściciela znanej berlińskiej Galerie Berinson. Fotografie są oryginalnymi odbitkami i wiele z nich jest nieznanych. Wystawa powstała w ramach współpracy z Miesiącem Fotografii w Krakowie.
Kim był człowiek, który w jednym z wywiadów nazwał sam siebie Weegee the Famous (sławny Weegee)? Właściwie nazywał się Asher Fellig, był z pochodzenia Żydem, uważał się za Austriaka. Urodził się w Złoczowie w 1899 roku (obecnie Ukraina). W 1910 roku rodzina Ashera dotarła za chlebem do Ameryki, do Nowego Jorku. Tam jednak bieda też dała im się we znaki.
Przyszły fotograf w 1913 roku przerwał naukę, by pracą pomagać rodzinie. Mając 18 lat wyniósł się z domu, koczował w schroniskach dla bezdomnych, na dworcu. Znalazł wreszcie wymarzoną pracę w zakładzie fotograficznym, potem w laboratorium fotograficznym New York Timesa i wreszcie w agencji fotograficznej Acme Newspictures. Zaczął robić nocne reportaże – z wojen gangów, zabójstw, wypadków.
W 1935 roku rozstał się z agencją, zaczął pracę na własny rachunek. Zainstalował się w pobliżu głównego komisariatu policji na Manhattanie, nasłuchiwał policyjnego radia. W latach 1935-1947 stworzył najlepsze, najbardziej poruszające, niezapomniane zdjęcia. To te prace można zobaczyć na wystawie w Galerii Sztuki Polskiej XX wieku w Gmachu Głównym Muzeum Narodowego w Krakowie.
Weegee nocami, autem, w którym miał własne laboratorium, był pierwszy na każdym miejscu zbrodni, często przed policją i strażą pożarną. Stąd zresztą pseudonim Weegee (od Ouija – ruchomej tabliczki z literami alfabetu i innymi znakami, za pomocą której podczas czasie seansu spirytystycznego, duch komunikuje się z obecnymi), nadany mu przez pracowników agencji Acme w 1938 roku. Jego zdjęcia ukazywały się regularnie w najważniejszych gazetach, a sława – rosła.
W 1941 roku nowojorska Photo League zorganizowała wystawę Weegee: Murder is My Business. Museum of Modern Art zakupiło od Weegee’ego fotografie. W 1945 roku Weegee opublikował swoją pierwszą książkę Naked City, która stała się inspiracją dla głośnego filmu dokumentalnego pod tym samym tytułem, a także serii popularnych telewizyjnych dramatów policyjnych.
Weegee fotografował ciemną stronę Nowego Jorku – życie ulicy, biedę, przestępczość, głód. Nie mam żadnych zahamowań, tak jak mój aparat – mawiał i wyruszał w najbardziej niebezpieczne dzielnice miasta. Nigdy nie zdobył fotograficznego wykształcenia, a mimo to jego zdjęcia mają magnetyczną moc – zachwycają, przykuwają uwagę, ale i ranią.
