Ukazał się drugi tom błyskotliwych felietonów napisanych przez znakomitego muzykologa, teoretyka muzyki i krytyka Andrzeja Chłopeckiego, zatytułowany Muzyka wzwodzi. Diagnozy i portrety. Teksty te były żywą reakcją na wydarzenia związane z muzyką nową. Chociaż powstały kilka, kilkanaście lat temu, nie straciły na swej wartości.
Celne, nierzadko ostre, ironiczne uwagi nadal prowokują do refleksji nawet tych, którzy nie są specjalistami. Kiedyś wielu czytelników „Gazety Wyborczej”, „Tygodnika Powszechnego” czy „Ruchu Muzycznego” z niecierpliwością czekało na kolejne felietony Chłopeckiego. Niektórzy skrupulatnie gromadzili wycinki, by móc wracać do tych doskonałych objaśnień zjawisk ze świata muzyki. Niniejsza publikacja da taką możliwość szerszemu gronu odbiorców, którzy są ciekawi opinii np. na temat muzyki Wojciecha Kilara, Pawła Mykietyna, a nawet Piotra Rubika.
Andrzej Chłopecki (1950–2012) – wybitny krytyk muzyczny, znawca muzyki współczesnej i promotor muzyki polskiej. Od końca lat 70. związany z Polskim Radiem. Był nie tylko jego charyzmatycznym głosem, lecz także współtworzył je na wzór europejskich radiofonii publicznych, radia publicznego jako instytucji kultury. Z podobnym rozmachem tworzył życie muzyczne jako dyrektor festiwali Aksamitna Kurtyna i Musica Polonica Nova oraz jako członek komisji programowej Warszawskiej Jesieni. Inspirował kompozytorów – „komponował ich komponowanie”, skutecznie namawiając instytucje muzyczne do realizacji tych zamówień, tworzył historię muzyki ostatnich dekad. Był mistrzem pióra, autorem setek tekstów publikowanych m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Tygodniku Powszechnym”, „Ruchu Muzycznym”.
Andrzej Chłopecki, Muzyka wzwodzi. Diagnozy i portrety
Premiera: lipiec 2015 roku
Polskie Wydawnictwo Muzyczne
Fundacja Polskiej Rady Muzycznej
