Wystawa grupowa All We Are prezentuje prace sześciu międzynarodowych artystek współczesnych: Magdaleny Abakanowicz (Polska), Yael Bartany (Izrael), Anetty Mony Chişy (Rumunia) & Lucii Tkácovej (Słowacja), Judith Hopf (Niemcy) oraz Idy Persson (Szwecja). All We Are koncentruje się wokół uwarunkowań, zachowań oraz struktur grup, zbiorowisk i mas. Pokazywane prace badają różnorakie systemy zdefiniowane w toku politycznych, ekonomicznych, kulturowych bądź ideologicznych powiązań.
![Ida Persson (źródło: materiały prasowe organizatora)](https://ownetic.com/wydarzenia/wp-content/uploads/2015/04/ida-persson-gdanska-galeria-miejska-2015-04-14-576x408.jpg)
Jako historyczny i konceptualny punkt wyjścia, wystawa eksponuje wybór rzadko pokazywanych rysunków węglem i litografii pt. Tłum autorstwa Magdaleny Abakanowicz, jednej z najbardziej znanych w świecie artystek polskich. Prace z 1987 roku ukazują centralny wątek twórczości Abakanowicz, którym jest nieskończoność i relacja pomiędzy jednostką a tłumem.
Magdalena Abakanowicz – urodziła się w 1930 roku w Falentach, gmina Raszyn (Polska), mieszka w Warszawie. Jej prace były prezentowane na wystawach indywidualnych, m.in. w Museum of Art w Lucernie (2003), Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku (1999), Miami Art Museum w Miami (1997), Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie (1995), MoMA PS1 w Nowym Jorku (1993), Muzeum Sztuki w Łodzi (1991), Museum of Contemporary Art w Chicago (1982), w Pawilonie Polskim podczas 37. Biennale w Wenecji (1980), Whitechapel Art Gallery w Londynie (1975), Narodowej Galerii Sztuki Zachęta w Warszawie (1975), czy też w Muzeum Narodowym w Sztokholmie (1970). Brała udział w wystawach grupowych w: Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofia w Madrycie (2004), Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie (2003), Gallerie Nationale du Jeu de Paume w Paryżu (2000), Guggenheim Museum w Bilbao (1997), Guggenheim Museum w Nowym Jorku (1997), 47. Biennale w Wenecji (1997), Muzeum Ludwig w Kolonii (1995) oraz MoMA w Nowym Jorku (1969).
Yael Bartana, pierwsza niepolska artystka reprezentująca Polskę na Biennale w Wenecji w 2011 roku, pokazuje instalację wideo zatytułowaną Inferno (2013). Praca antycypuje zarówno inaugurację, jak i destrukcję trzeciej Świątyni Salomona w São Paulo, ukończonej w lecie 2014 roku.
Yael Bartana – urodziła się w 1970 roku w Kfar Yehezkel (Izrael), mieszka w Amsterdamie, Berlinie i Tel Awiwie. Jej prace były prezentowane na wystawach indywidualnych m.in. w Stedelijk Museum w Amsterdamie (2014), Secession w Wiedniu (2012), Pérez Art Museum w Miami (2013), Tel Aviv Museum of Art w Tel Awiwie (2012), Van Abbemuseum w Eindhoven (2012), Louisiana Museum of Modern Art w Humlebæk (2012), w Polskim Pawilonie podczas 54. Biennale w Wenecji (2011), Moderna Museet w Malmö (2011), czy też MoMA PS1 w Nowym Jorku (2008). Brała udział w wystawach zbiorowych w: Haus der Kunst w Monachium (2014), 31. Biennale Sztuki w São Paulo (2014), 19. Biennale w Sydney (2014), Walker Art Center w Minneapolis (2013), 7. Biennale w Berlinie (2012), Centre Pompidou w Paryżu (2010), Ludwig Museum w Budapeszcie (2010), KW Institute for Contemporary Art w Berlinie (2010), Tate Modern w Londynie (2009), Royal Academy of Arts w Londynie (2009) oraz documenta 12 (2007).
![Yael Bartana „Inferno” (źródło: materiały prasowe organizatora)](https://ownetic.com/wydarzenia/wp-content/uploads/2015/04/yael-bartana-inferno-gdanska-galeria-miejska-2015-04-14-576x324.jpg)
Wideo Anetty Mony Chişy & Lucii Tkácovej pt. Futurist Manifesto of Woman (Let’s Conclude) / Manifest kobiety futurystycznej (Wyciągnijmy wnioski) z 2008 roku odzwierciedla pozycję kobiety w kontekście postkomunistycznym, obalając struktury władzy patriarchalnej.
Anetta Mona Chisa – urodzona w 1973 w Arad (Rumunia) & Lucia Tkacova – urodzona w 1976 w Kremnicy (Słowacja), współpracują od 2000. Mieszkają i pracują w Berlinie i Pradze. Ich prace były prezentowane na wystawach indywidualnych m.in. w Waterside Contemporary w Londynie (2013), w Pawilonie Rumuńskim podczas 54. Biennale w Wenecji (2011), Museo dell’Arte Classica w Rzymie (2010) oraz Neuer Berliner Kunstverein w Berlinie (2008). Brały udział w wystawach zbiorowych, m.in. w ramach Manifesta 10 (2014), w National Museum of Contemporary Art w Bukareszcie (2014), Central Slovakian Gallery w Banskiej Bystricy (2013), National Museum of Contemporary Art w Bukareszcie (2013), Museum of Zemstvo w Chisinau (2012), Whitechapel Gallery w Londynie (2012), 3. Biennale Młodej Sztuki w Moskwie (2012), Frankfurter Kunstverein (2012), Slovak National Gallery w Bratysławie (2011), Narodowej Galerii Sztuki Zachęta w Warszawie (2010), MUMOK w Wiedniu (2009) oraz podczas 6. Biennale w Taipei (2008).