Symulatory nie są przedmiotami użytkowymi ani przedmiotami sztuki sensu stricto. Są narzędziami umożliwiającymi studia nad wieloma kategoriami relacji pomiędzy podmiotami (ludźmi) a przedmiotami (pospolitymi rzeczami).
![Daniel Zieliński, „Symulatory” (źródło: materiały prasowe organizatora) Daniel Zieliński, „Symulatory” (źródło: materiały prasowe organizatora)](https://ownetic.com/wydarzenia/wp-content/uploads/2016/05/daniel-zielinski-symulatory-galeria-salon-akademii-warszawa-2016-05-05-576x576.jpg)
Symulatory nie mają jednoznacznie zdefiniowanej formuły, zgodnie z którą należałoby je odbierać. Posiadają jednak unikalne cechy formalne sugerujące rodzaj interakcji, w które mogą angażować odbiorców. Dopiero wejście w te interakcje ujawnia potencjał studyjny (w tzw. chłodnym aspekcie odbioru) i potencjał budowy treści (w aspekcie ciepłym, zaangażowanym w problemy uniwersalne i pozawarsztatowe). W tym miejscu rozpoczyna się właściwa aktywność symulatorów.
W oderwaniu od funkcji, w wypreparowanym kontekście, symulują nie tylko własne działanie, ale także czyste, nieskażone żadnym interesem relacje pomiędzy człowiekiem i rzeczą. Użyte jako narzędzia badania rzeczywistości, mogą zmieniać, poszerzać oraz rewidować ogląd wielu aspektów otaczającego nas świata.
![Daniel Zieliński, „Smartglass” (źródło: materiały prasowe organizatora) Daniel Zieliński, „Smartglass” (źródło: materiały prasowe organizatora)](https://ownetic.com/wydarzenia/wp-content/uploads/2016/05/daniel-zielinski-smartglass-galeria-salon-akademii-warszawa-2016-05-05-576x576.jpg)
OBMS, czyli jednoosobowy Ośrodek Badania Mediów Sztuki, stanowi jeden z biegunów działalności projektowej Daniela Zielińskiego. Ta powstała pod koniec XX wieku fikcyjna instytucja służy jako obudowa artystycznych działań autora. Obiekty powstałe w ramach OBMS to narzędzia studiów nad warsztatowymi problemami sztuki. Umożliwiają również ich interpretację w kontekście współczesnej kultury. Większość obiektów to prototypy powstałe w jednym lub kilku egzemplarzach. Przykładami prac tego typu są: Uchwyt do noszenia swego przedramienia (1998), Organizator Czasu (1998), Organizator Kodu Optycznego (2000), Muliclicker (2008), Stator (2012), Gra (2015).
Daniel Zieliński – jest projektantem wzornictwa. Ukończył Wydział Wzornictwa Przemysłowego ASP w Warszawie w roku 1997. W 2010 roku obronił doktorat. Na tym samym wydziale pracuje obecnie jako adiunkt oraz niezależny projektant i artysta. Specjalizuje się w projektowaniu produktu, głównie urządzeń elektronicznych. Wspólnie z Marią Górską wykonywał projekty dla Muzeum Narodowego w Warszawie, Fundacji Zbiorów Sztuki Współczesnej przy MNW w Warszawie oraz warszawskiej ASP i Zachęty.
Symulatory – z kolekcji OBMS Daniela Zielińskiego
Od 9 do 31 maja 2016 roku
Wernisaż: 6 maja 2016 roku, godzina 18:00
Galeria Salon Akademii
Warszawa