Dla wszystkich starczy miejsca…
Dla wszystkich starczy miejsca Pod wielkim dachem nieba
Człowiek człowiekowi wilkiem…
Człowiek człowiekowi wilkiem! Lecz ty się nie daj zwilczyć!
Ludzi coraz więcej…
Ludzi coraz więcej, a człowieka coraz mniej.
Byłem buntownikiem łagodnym…
Byłem buntownikiem łagodnym, najłagodniejszym z możliwych, ale krańcowym. Poszedłem do końca. Czy za daleko? Chciałem unieść wszystkie nieszczęścia świata ludzi. I zwariowałem. Ale czy od tego? Nie wiem.
A w serce moje wstąpił wiatr…
A w serce moje wstąpił wiatr I tam on zamieszkał i szumi.
Ach, kiedy ona cię kochać przestanie…
Ach, kiedy ona cię kochać przestanie Zobaczysz Zobaczysz obcą własną twarz Jakie wielkie oczy ma strach Zobaczysz wszystko to samo Co ja
Prawdziwy przyjaciel to nie ten…
Prawdziwy przyjaciel to nie ten, który odwala za ciebie całą robotę, lecz ten który uświadomi ci, że wszystko masz zrobić sam.
Nie zna smaku prawdziwego życia…
Nie zna smaku prawdziwego życia, kto przez tunel samotności się nie przeczołgał.
Każda książka jest zawsze tylko książką…
Każda książka jest zawsze tylko książką; (…) wszystkie słowa są zawsze tylko słowami, nigdy nie są tym, co – z mniejszym lub większym popisem – usiłują opisać.
Ze wszystkich zwierząt…
Ze wszystkich zwierząt człowiek jest jedynym przejawiającym okrucieństwo. Jedynym, który zadaje ból dla samej przyjemności jego zadawania.