Mam nadzieję, że koniec jest…
Mam nadzieję, że koniec jest radosny i nigdy tu nie wrócę.
Świat istnieje dla nas…
Świat istnieje dla nas tylko jako możliwość bólu, lub rozkoszy.
Sztuka jest arystokratyczna…
Sztuka jest arystokratyczna do szpiku kości, jak książę krwi. Jest zaprzeczeniem równości i uwielbieniem wyższości. Jest sprawą talentu, czy geniuszu, czyli nadrzędności, wybitności, jedyności.
Rewolucja, wojny, kataklizmy…
Rewolucja, wojny, kataklizmy – cóż znaczy ta pianka w porównaniu z fundamentalną grozą istnienia.
Przyjąwszy, że się urodziłem…
Przyjąwszy, że się urodziłem (co nie jest pewne), urodziłem się, aby zdemaskować waszą grę. Książki moje nie mają wam powiedzieć: bądź, kim jesteś, ale – udajesz, że jesteś kim jesteś.
Niekoniecznie trzeba być bogiem…
Niekoniecznie trzeba być bogiem, by mieć wyznawców.
Jedyna szczerość…
Jedyna szczerość jaka jest mi dozwolona polega na wyznaniu, że szczerość jest mi niedozwolona.
Duch rodzi się…
Duch rodzi się z imitacji ducha i pisarz musi udawać pisarza, aby w końcu zostać pisarzem.
Człowiek poprzez człowieka.
Człowiek poprzez człowieka. Człowiek względem człowieka. Człowiek stwarzany człowiekiem. Człowiek spotęgowany człowiekiem. Czy to moje złudzenie, że widzę w tym utajnioną nową rzeczywistość?
Bywa, iż sobą…
Bywa, iż sobą zdumiewam siebie.