Search

Archiwalne treści — Magazyn O.pl

© O.pl 1998-2020

O nas

Archiwalne treści — Magazyn O.pl — © O.pl 1998-2020

Photo by Tim Mossholder on Unsplash

Artykuły

Magazyn O.pl / listy
Wyświetl artykuł
  • 3 min

Liczę na mądrość radnych miasta Poznania

Po pierwsze jestem oburzona faktem, że prezydent miasta Poznania, Ryszard Grobelny, unieważnił konkurs na dyrektora Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu. Po drugie zaś wręcz szokuje mnie pomysł likwidacji tej placówki – jedynej instytucji samorządowej w Poznaniu, która prezentuje sztukę współczesną. Byłam członkinią jury w konkursie na dyrektora i uważam, że nie było powodów, by tę procedurę anulować.
Galeria Miejska Arsenał, wernisaż wystawy Basi Bańdy, Sumienie mam czyste i sny spokojne, 7.06.2013 r., fot. Archiwum Galerii (źródło: materiały prasowe Galerii Arsenał)
Wyświetl artykuł
  • 4 min

Jaki los czeka poznańską Galerię Miejską Arsenał?

Decyzja Prezydenta Grobelnego w sprawie unieważnienia konkursu na dyrektora jest dla mnie bardzo niezrozumiała. Nie przekonują mnie argumenty o nagłej refleksji związanej z chęcią wykorzystania „potencjału” kandydatów (wszystkich naraz?), ani o chęci przeprowadzenia eksperymentu na Arsenale. Nie otrzymaliśmy od Prezydenta informacji, co w naszej działalności jest niedobre, wręcz odwrotnie.
Fotografia promująca film „The Wild Ones”, fot. Columbia Pictures, zdjęcie w domenie publicznej (źródło: Wikipedia. Wolna Encyklopedia)
Wyświetl artykuł
  • 5 min

Indywidualność i wolność jednostki

Choć czarną skórę wybierają ci, którzy negują system, powstała na potrzeby armii – pilotów bombowców, marynarzy na okrętach podwodnych i członków SS. Po II wojnie światowej skórzane kurtki zostały zawłaszczone jako wyraz dumy niższych klas, stojących w opozycji do „porządnych obywateli” odzianych w płaszcze ‑dyplomatki. Pierwszym, który nadał jej kultową i symboliczną funkcję, był Marlon Brando.
Krzysztof Zarębski w Galerii Narodowej „Zachęta”. Fot. archiwum K. Zarębskiego (źródło: materiały Kwartalnika Artluk)
Wyświetl artykuł
  • 6 min

Slajd Zarębskiego w rękach Uklańskiego

Odbitka wykonana bez wiedzy i zgody autora performansu i autora zdjęcia została pokazana na wystawie Uklańskiego w jednej z londyńskich galerii, a potem ta galeria wypożyczyła wystawę warszawskiej galerii Zachęta. Wszyscy widzieli, że wśród prac znajduje się dzieło Zarębskiego, a nikt z Zachęty nie zatelefonował do niego z pytaniem, w jaki sposób Uklański wszedł w jego posiadanie.
Wystawa „Jak się staje, kim się jest” (źródło: materiały prasowe BWA w Tarnowie)
Wyświetl artykuł
  • 8 min

Abiturjent: Kantor Tadeusz Marja

Ze wspomnień Tadeusza Kantora: Tarnów był starym miastem z piękną katedrą gotycką, zabytkami, najpiękniejszą w Polsce synagogą, wieloma gimnazjami o kilkuwiekowej tradycji. Z końcem moich studiów gimnazjalnych datują się moje pierwsze próby malarskie pod wpływem symbolizmu. Postanowiłem zostać malarzem. Ostatnie zdanie tej wypowiedzi nadaje miastu większe znaczenie w biografii artysty niż wszelkie zachowane archiwalia.
Anna Bujak, „Zwierzę które zjadło swoją głowę” 2013 (źródło: materiały Biennale Sztuki w Piotrkowie)
Wyświetl artykuł
  • 5 min

Koniec człowieka?

Czy z biennale weneckiego wynika coś istotnego dla rozwoju sztuki polskiej po 1945 roku? Czasami tak, ale rzadko, poza prestiżem wystawiających tam artystów. W czasie otwarcia II Biennale w Piotrkowie dyrektor Ośrodka Działań Artystycznych w Piotrkowie i pomysłodawca imprezy istniejącej od 2011 roku – Piotr Gajda – przedstawił sugestię, że być może w Piotrkowie „rodzi” się coś nowego w najnowszej sztuce polskiej, która wciąż oczekuje na nowe formuły i tendencje.
Na pierwszym planie Tomasz Skórka, Anioł – z cyklu przyssawki, pcw, guma, 2006 (źródło: materiały Kwartalnika Orońsko)
Wyświetl artykuł
  • 6 min

Pokochać mutanta

Festiwal Sztuki im. Jerzego Buszy Random in Radom w 2012 r. miał już swoją szóstą odsłonę. Od początku funkcjonował jako spotkanie grona przyjaciół patrona festiwalu i nie bez przyczyny w 2007 r. otwierała go wystawa fotografii, na których znajdował się Busza. Ich autorami byli artyści, którzy tworzyli najistotniejsze zjawiska w sztuce polskiej, jednak to Busza był głównym bohaterem pokazanych zdjęć.
Festiwal Open City, konferencja prasowa w dniu otwarcia festiwalu z udziałem kuratorki, artystów, autorów tekstów, m.in. (od lewej) Mirosław Haponiuk dyrektor Ośrodka "Rozdroża" , Anda Rottenberg kuratorka festiwalu, Julian Heynen i Victor Miziano - autorzy tekstów, fot. Barbara Wybacz (źródło: mat. prasowe organizatora)
Wyświetl artykuł
  • 9 min

Unie, secesje, kapitulacje

Piąta edycja lubelskiego Festiwalu Sztuki w Przestrzeni Publicznej Open City/Otwarte Miasto podobnie jak poprzednie, a może nawet bardziej dobitnie, odwołuje się do tożsamości miejsca. Przewodnia idea, wyrażona przez kuratorkę Andę Rottenberg w haśle „UNI-JA/UNI-ON”, zwraca uwagę na geopolityczne położenie miasta, wiążąc ze sobą dwa punkty w historii – Unię Lubelską oraz Unię Europejską.
Malta Poznań Festival 2013, plakat (źródło: materiały prasowe organizatora)
Wyświetl artykuł
  • 8 min

Koncepty, zmysły i poruszenia

Od 2006 roku poznańskiemu Festiwalowi Malta towarzyszy program performatywny fundacji Art Stations Stary Browar Nowy Taniec, którego kuratorką jest Joanna Leśnierowska. Ponieważ w programie festiwalu spektakle starobrowarowe pojawiają się zawsze w towarzystwie wielkoformatowych produkcji, traktowane są przez większość widzów jako rodzaj niezbyt spektakularnego „przerywnika”. A niesłusznie!
„Ostatni z wielkich” (1976, E. Kazan) na podstawie powieści F.S.Fitzgeralda, dystr. Paramount Pictures (źródło: mat. czasopisma EKRANy)
Wyświetl artykuł
  • 12 min

Hollywood to wielki temat dla powieści

Dzięki niedawnej premierze najnowszej adaptacji Wielkiego Gatsby’ego w reżyserii Baza Luhrmanna, Francis Scott Fitzgerald przeżywa kolejny renesans swej popularności, opiewany jako autor jednej z pierwszych „wielkich amerykańskich powieści”, uważny obserwator i kronikarz szalonej epoki jazzu. Jak często z wielkimi artystami bywa, za życia i tuż po śmierci był uważany za talent zmarnowany, rozmieniony na drobne...
„Greta Garbo przyjechała”, reż. Anna Augustynowicz, fot. Bartłomiej Sowa (źródło: mat. prasowe Teatru Współczesnego w Szczecinie)
Wyświetl artykuł
  • 6 min

Ptaki cudaki

Dzisiejszy teatr daje się kochać wtedy, kiedy przestaje wybierać tematy z obowiązującego aktualnie katalogu. Kiedy przestaje prawić o wykluczonych, o uogólnionym „Innym” (liczba pojedyncza, ale kategoria też wbrew pozorom zbiorowa), o winach lub wielkościach narodu bądź narodów, o szowinizmie mężczyzn i ucisku kobiet, o przykładowym starym, przykładowym Żydzie i przykładowym geju.

Archiwalne treści — Magazyn O.pl — © O.pl 1998-2020