Search

Archiwalne treści — Magazyn O.pl

© O.pl 1998-2020

O nas

Archiwalne treści — Magazyn O.pl — © O.pl 1998-2020

Artykuły

Posts

Iza Tarasewicz, „przez oczywistą niemożliwość aranżacji znaków”, Galeria Arsenał w Białymstoku, 2014, widok wystawy (źródło: dzięki uprzejmości autora)
Wyświetl artykuł
  • 8 min

Język nauki, język sztuki

Niewielu odwiedzających Galerię Arsenał w pełni zrozumie wystawę Izy Tarasewicz. Owszem, spore grono oglądających przez oczywistą niemożliwość aranżacji znaków z pewnością doceni jej walory czysto estetyczne, jak też zaskakującą iluzyjność poszczególnych prac. Ale nadrzędne sensy i odniesienia pozostaną poza możliwościami poznawczymi większości z tych, którzy zapragnęli zapoznać się z najnowszą twórczością pochodzącej z Podlasia i związanej od lat z Galerią Arsenał artystki.
Stanisław Rosiek „Mickiewicz (po śmierci). Studia i szkice nekrograficzne” – okładka (źródło: materiały prasowe)
Wyświetl artykuł
  • 12 min

„Gdy tu mój trup w pośrodku was zasiada”

Trudno byłoby znaleźć polskiego twórcę, o którym badacze napisali więcej niż o Adamie Mickiewiczu. Wśród osób zajmujących się życiem i dorobkiem autora Pana Tadeusza znajdujemy uznanych i najznamienitszych historyków literatury, takich jak Wacław Borowy, Stefan Kawyn, Juliusz Kleiner, Stanisław Pigoń, Zofia Stefanowska czy Alina Witkowska. Mogłoby się zatem wydawać, że w mickiewiczologii nie ma białych plam, a nam pozostaje tylko rozwijanie wątków i pogłębianie pomysłów interpretacyjnych. A jednak jest to przekonanie błędne.
„Bogowie”, reż. Łukasz Palkowski, 2014, fot. Jarosław Sosiński/Watchout Productions/NEXT FILM (źródło: materiały dystrybutora – Next Film)
Wyświetl artykuł
  • 8 min

Życiopisanie na ekranie

Oglądanie polskiego kina biograficznego niejednokrotnie nasuwa skojarzenia z lekturą Złotej legendy Jakuba de Voragine. Rodzimi filmowcy nie tylko dorównują średniowiecznemu pisarzowi żywotów świętych w liczbie portretów popełnianych na klęczkach, ale i w snuciu historii metodą „po bożemu”.
Widok wystawy “Krzysztof Niemczyk, Sytuacjonista, pisarz, malarz” w Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK, fot. Rafał Sosin (źródło: dzięki uprzejmości Muzeum)
Wyświetl artykuł
  • 8 min

Krakowski nonkonformista

Historia sztuki czy literatury ma problem z postaciami takimi jak Krzysztof Niemczyk. Co prawda, napisał powieść i około dwudziestu opowiadań, trudno jednak nazwać go pisarzem – i to nie tylko dlatego, że większość tych dzieł zaginęła, zaś surrealistyczna, skrząca się erudycją i gorzkim humorem Kurtyzana i pisklęta, która wzbudziła zachwyt Tadeusza Kantora, Henryka Stażewskiego i Artura Sandauera, najpierw ukazała się we francuskim przekładzie, a dopiero potem, wiele lat po śmierci autora, w oryginale.
Whielki Krasnal, „Piramida zwierząt - na podstawie pracy Katarzyny Kozyry”, 2008, olej, płótno, 92x65 cm, fot. The Krasnals (źródło: dzięki uprzejmości autora)
Wyświetl artykuł
  • 16 min

Whielki Krasnal. The Krasnals. Szczerość

To, co robią Whielki Krasnal. The Krasnals przepełnione jest uczuciami – tymi, jakich doznają autorzy oraz jakie odzwierciedlane są w owocach ich pracy – malowanych i rysowanych obrazach, tekstach, akcjach. Percepcja tych rzeczy i działań również przepełniona jest wyrazistymi emocjami odbiorców. A uczucia i emocje stanowią przecież zasadniczą rzecz sztuki, w dwudziestowiecznej sztuce i humanistyce nieco wszak zapoznaną.
Aga Piotrowska, „01130613”, fuksyna, bibuła japońska, płótno, 34x40, 2013, fot. Galeria Sztuki w Legnicy (źródło: materiały organizatorów)
Wyświetl artykuł
  • 6 min

Koniec kryzysu w malarstwie młodych?

O młodym polskim malarstwie pisze się niewiele. Przede wszystkim dlatego, że w dalszym ciągu dominuje przeświadczenie o trwającym już od kilku lat marazmie, który objawia się brakiem pomysłów, świeżych postaw i interesujących, nowatorskich rozwiązań, co rokrocznie potwierdza się w czasie dedykowanych młodej sztuce przeglądów, odbywających się w wielu miastach Polski.
8. Festiwal Filmów Rosyjskich Sputnik nad Polską 2014, fot. Michał Dąbrowski/www.michaldabrowski.com (źródło: dzięki uprzejmości organizatora)
Wyświetl artykuł
  • 4 min

Sputnik

Rosyjskie kino to wódka Everclear wśród światowych kinematografii. Takie nieodparte wrażenie pozostawił Festiwal Filmów Rosyjskich 8. Sputnik nad Polską. Podobnie jak najmocniejszy z alkoholi, organizatorzy warszawskiego wydarzenia nieraz testowali wytrzymałość i narażali na szwank dobre samopoczucie odbiorców.
8. Festiwal Filmów Rosyjskich Sputnik nad Polską 2014, fot. Michał Dąbrowski/www.michaldabrowski.com (źródło: dzięki uprzejmości organizatora)
Wyświetl artykuł
  • 5 min

Ot, magia kina

Ósma edycja Festiwalu Filmów Rosyjskich Sputnik nad Polską ustąpiła rozmachem poprzedniej odsłonie tej imprezy. Prezentowane w ubiegłym roku tytuły podzielono na szesnaście sekcji, tegoroczne propozycje – zaledwie na dziesięć. Jednak mimo oczywistych trudności wynikających z politycznego napięcia, organizatorom Sputnika z powodzeniem udało się przybliżyć polskiej publiczności ostatnie dokonania rosyjskich filmowców.
„Kobro”, reż. Iwona Siekierzyńska, Teatr Nowy im. Kazimierza Dejmka w Łodzi, fot. Janusz Szymański (źródło: materiały Teatru)
Wyświetl artykuł
  • 4 min

W imię sztuki

Teatr Nowy im. Kazimierza Dejmka w Łodzi znowu zaskakuje widzów. Tym razem za sprawą spektaklu Kobro. Nawet najwięksi laicy kojarzą to nazwisko. Nie oczekujmy jednak typowej biografii wybitnej rzeźbiarki. Poszukujący oryginalnych środków wyrazu Teatr, udowodnił po raz kolejny, że niczym prawdziwy awangardzista przekracza utarte formy.
Lawrence Zeegen, Caroline Roberts, „50 lat ilustracji”, tłum. Edyta Tomczyk, Wydawnictwo TMC, 2014 (źródło: dzięki uprzejmości Wydawnictwa)
Wyświetl artykuł
  • 5 min

Pół wieku w ilustracji

Ilustracja w swych najprzeróżniejszych postaciach – plakatów, okładek płyt, czasopism, książek, czy też ta wykorzystywana w reklamie – w ubiegłym wieku niepostrzeżenie stała się integralnym elementem naszej codzienności. Na przestrzeni czasu zmieniali się jednak zarówno idole, jak i technologia oraz język wizualny.
Performance Ewy Zarzyckiej, Festiwal Performance Platform Lublin 2014, Lublin, 18.10.2014 r., fot. Wojciech Pacewicz (źródło: dzięki uprzejmości Galerii Labirynt)
Wyświetl artykuł
  • 20 min

Obszary wolności

Kiedy to, co niegdyś marginalne, graniczne, nieprzystające ani do codzienności ani do tradycyjnych form obrazowania, staje się normą, pojawia się wiele pytań i wątpliwości. Czy sztuka performance wchodząc do mainstreamu banalizuje się i staje się tylko pustą formą? Czy stale przylega do tego, co w sztuce odrzucane, osobne, niezdefiniowane, niewidoczne czy operuje kliszami, znanymi motywami i zachowaniami, wypracowanymi przez lata?

Archiwalne treści — Magazyn O.pl — © O.pl 1998-2020